:) c'est moi!

Ενηλικίωση και άλλα τινά

2011-03-14T17:44:00.012+02:00

Κι έρχεται η ώρα που ωπ, κάτι συμβαίνει και ωριμάζεις μια σταλιά παραπάνω, μεγαλώνεις απότομα. Ούτε γενέθλια, ούτε τίποτα. Μια στιγμή αρκεί για να κουνηθούν όλα λίγο εκεί μέσα στο μυαλουδάκι σου και να δεις τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση και να αναρωτηθείς...που ζούσα τόσο καιρό, σε τι πλάνη; Και βλέπεις τον εαυτό σου απ'έξω, σαν παιδάκι που έπαιζε τυφλόμυγα και παρακαλάς να έμενες για πάντα παιδί, αλλά πλέον λειτουργείς με υπερήχους κι αν πέφτεις σε τοίχους, δεν έχεις δικαιολογία...Τέρμα οι δικαιολογίες πατριώτη.

φωτό

Κυκλοθυμία

2010-07-08T20:22:00.000+03:00

Η μισή καλύτερη μέρα της ζωής σου κι η μισή χειρότερη. Μπορείς να το κάνεις αυτό; Εγώ μπορώ.

Υπάρχουν φορές που τα βρίσκω όλα αστεία κι άλλες όλα θλιβερά.

Όταν μου συμβαίνει το δεύτερο, γελώ συνήθως μόνο με τον εαυτό μου, που τολμάω να γκρινιάζω.

Συμβαίνουν τόσο χειρότερα πράγματα σε άλλους ανθρώπους.

Ο καθένας ζει στον μικρόκοσμό του βέβαια.

Εγώ δεν ξέρω γιατί με στέλνω στο διάστημα.

Εσύ; Γκρινιάζεις;

Άι στο διάστημα.

Διαχείριση χρόνου

2010-04-20T11:31:00.006+03:00

Εσύ πώς διαχειρίζεσαι το χρόνο σου; Αν αυτή τη στιγμή διαβάζεις το ποστ μου, μάλλον θα έπρεπε να προβληματιστείς. Δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις; Άντε, άντε ν'αραιώνουμε. Αν πάλι επιλέγεις συνειδητά να με διαβάσεις, με γεια σου με χαρά σου. Τα πάντα είναι θέμα επιλογών και αποφάσεων. Τι ώρα επιλέγεις να ξυπνήσεις, να πιεις καφέ ή να μην πιεις, να χαιρετήσεις τον γείτονα ή όχι, να χαμογελάσεις στον περιπτερά ή τον αγνοήσεις, να διαβάσεις εκείνο το σκονισμένο λογοτεχνικό βιβλίο πάνω στο κομοδίνο ή να δεις επιτέλους την ταινία για την οποία μιλάει όλος ο κόσμος. Εσύ αποφασίζεις. Μικρές και μεγάλες αποφάσεις γεμίζουν το χρόνο σου και χτίζουν τη ζωή σου. Δεν είναι αμετάκλητο αυτό. Υπάρχουν φορές που παίρνεις μπουλντόζα και ρίχνεις τεράστια οικοδομήματα. Όχι συχνά, αλλά συμβαίνει. Συνήθως όμως, μηχανικά, με το μυστρί, τσιμεντώνεις τούβλο-τούβλο και μια μέρα συνειδητοποιείς ότι μένεις σε κάστρο, με πολεμίστρες, ονειρικές πριγκίπισσες και τάφρο με κροκοδείλους παραέξω. Την πιάνεις τη μεταφορά, έτσι; Αν όχι, δεν είναι αργά να σταματήσεις να διαβάζεις αυτό το ποστ, στο επαναλαμβάνω. Βγες έξω να κάνεις μια βόλτα. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από αυτό. Περίπατος και καθαρός αέρας. Καθαρός, εντάξει, αν δε μένεις Αθήνα, Ομόνοια, καταλαβαίνεις. Ε τουλάχιστον σ'αυτό μπορούμε να συνεννοηθούμε. Δεν μπορούμε; Μη μου σβήνεις την τελευταία ελπίδα. Στο κάτω κάτω, αδέρφια-αλήτες-πουλιά είμαστε όλοι, που αναζητούμε σχεδόν τα ίδια πράγματα, όχι; Σ'αφήνω να το σκεφτείς. Έχε γεια, τσίου!

Πω πω σκόνη

2010-01-20T00:48:00.005+02:00

Πληροφορίες, παραπληροφορίες, μόνιτορ, βιαστικά καρέ
Τελάληδες λαϊκής, μελωδίες από κινητά που χτυπάν δαιμονισμένα
Σκέψεις φευγαλέες, αγχωμένες
Σεισμός στην Αϊτή… ψωμί πήρα;
Λόγια που χωράν σε 140 χαρακτήρες
Είναι η γλώσσα μας τα όρια του κόσμου μας;
Ο πλανήτης μου χωράει σε δυάρι που αποφεύγω να ξεσκονίσω...

φωτό

Καλειδοσκόπιο

2009-09-17T00:49:00.007+03:00

Έρχεται η μέρα, που η πραγματικότητα σε ξεπερνά. Δε σε ρωτά.

Σα σαπουνόφουσκες σκαν οι πομφόλυγες, μέσα στα μάτια σου και σε τσούζουν.

Στήριγμα ψάχνεις, για να πιαστείς, μες στη θολούρα.

Σκιές περνούν, σε χαιρετούν και σε κουράζουν.

Χέρι απλώνεται και το αρπάζεις, δεν εξετάζεις.

Σφιχτή αγκαλιά, ζεστά φιλιά, δεν ανασαίνεις.

Αναερόβια χαμογελάς, κατασταλάζεις:

“Δεν είναι σαπουνόφουσκες αυτό, καλειδοσκόπιο!”

Γλυκιά ζωή, χρωματιστή, με μεταλλάσσεις.

Where is the way out ?

2009-09-10T16:00:00.007+03:00

[...]Βλέπεις τώρα τη νέα γενιά ν'απορεί για τις πλάνες, γελά για τη αφροσύνη των προγόνων της και δεν μπορεί να δει πως το χρονικό που ακτινοβολεί μπρος στα μάτια της, είναι χαραγμένο με πύρινες φλόγες, πώς κάθε γραμμή του είναι μια φωνή και πως από παντού χυμά ο διαπεραστικός κύκλος του πάνω της. Όμως γελά η νέα γενιά και μ'αυτοπεποίθηση, περήφανα, αρχίζει να πέφτει σε μια σειρά από καινούριες πλάνες, για να γελάσουν αργότερα και οι δικοί της απόγονοι.[...]
(Dead Souls, N. Gogol, Vol.II, Chapter X)*photo

Να φύγετε κύριε, να πάτε αλλού!

2009-07-06T11:23:00.002+03:00

Με διάφορες αφορμές σκεφτόμουν σήμερα πόσο συχνά ασκούμε κριτική στους γύρω μας ή εκείνοι σε μας για τον χαρακτήρα μας, τη συμπεριφορά μας κλπ.

Κι αναρωτιόμουν, από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη για παρατηρήσεις; Είναι πραγματικό ενδιαφέρον ή απλά προβολή προσωπικών μας ανασφαλειών;

Εξαρτάται μου λες, εξαρτάται.

Σ'αυτό που κατέληξα πάντως, είναι ότι καλό είναι να δεχόμαστε έναν άνθρωπο όπως είναι ή να μην τον δεχόμαστε καθόλου.(3 φορές τη λέξη "είναι" σε 1 πρόταση, μπράβο Έλσα)

Τα ημίμετρα, τύπου να συμβιβαζόμαστε με ανθρώπους των οποίων τα χαρακτηριστικά μας χτυπούν σαν ηλεκτρικό ρεύμα, μόνο και μόνο για να μην είμαστε μόνοι μας, δεν είναι σωστά πράγματα. Άλλωστε ποιος θέλει μια ζωή γεμάτη γκρίνια, συμβιβασμούς και παρατηρήσεις;

Δε σας κάνω αγαπητέ μου; Σας ενοχλεί κάτι πάνω μου; Θέλετε ν'αλλάξω; Πόσο ν'αλλάξω; Μου υπόσχεστε ότι δε θα με βαρεθείτε μετά; Εσείς εντωμεταξύ θα μείνετε ίδιος;

Όχι, όχι, σταθείτε, μου ήρθε ιδέα:

Να φύγετε κύριε, να πάτε αλλού!

Συμβουλές μια ομορφιά (women only)

2009-06-27T15:32:00.005+03:00

-Κοιμόμαστε άψογα μακιγιαρισμένες, 4 ώρες τη μέρα, το πολύ.

-Παίρνουμε πάντα πρωινό aka τσιγάρο & καφέ.

-Αποφεύγουμε νερά και χυμούς που μας φουσκώνουν.

-Φοράμε πάντα συνθετικά ρούχα, ένα νούμερο μικρότερα.

-Συνοδεύουμε κολιέ και βραχιόλια με εντυπωσιακά μακριά σκουλαρίκια.

-Κρεπάρουμε μαλλί μέχρι ταβάνι.

-Δε βγαίνουμε ποτέ έξω χωρίς έντονα βαμμένα μάτια +χείλη +ζυγωματικά.

-Για υποδήματα προτιμούμε πάντα ψηλές πλατφόρμες.

And last but not least:

- Ψεκαζόμαστε με όλο το μπουκάλι κολώνιας για μια αξέχαστη εμφάνιση.

Walking down the street

2009-05-20T20:22:00.011+03:00

Διασχίζω πόλη μικρή και σε κάθε βήμα κάδρα με πλαισιώνουν, όμορφα όσο χίλιες φωτογραφίες. Αν κουβαλούσα φωτογραφική, ίσως τολμούσα κάποτε ένα κλικ, με το φόβο να με θεωρήσουν τρελή, σε μια κοινωνία όπου οι μισοί σε γνωρίζουν κι οι άλλοι μισοί κάπου σ'έχουν δει. Εντάξει, δεν είναι ακριβώς έτσι, σχεδόν έτσι.
Όμως τελικά αποφασίζω, πως ίσως δεν αξίζει τέτοιο ρίσκο. Οι όμορφες εικόνες μου μοιάζουν λίγο με αγριολούλουδα, που ξεφυτρώνουν εκεί που δεν τα περιμένεις κι έχουν αέναη γοητεία, όταν τα φυλακίζεις στο φιλμ του μυαλού. Εκεί ζουν για πάντα αν το θελήσεις.
Το επιχείρημα με τις χίλιες λέξεις που αντιστοιχούν σε μια εικόνα, δε μου αρκεί, μπορεί κάλλιστα η τελευταία, να γίνει πρόκληση, για τον μαγεμένο αφηγητή. Η δικαιολογία πως δε βρίσκουμε λόγια για την περιγραφή, μοιάζει με ψέμα γλυκό, για νου, σε μάλλον, ρηχή περισυλλογή.
Aς περάσω όμως στο προκείμενο: Δε θα'ταν πιο ενδιαφέρον, να δημιουργούμε όμορφες εικόνες απ'το απλά να τις αποτυπώνουμε;
Ιαμβικός 15σύλλαβος τέλος. Μόλις ανακάλυψα μια νέα ευχή. :)

Τα πράγματα είναι απλά

2009-05-04T13:50:00.002+03:00

- Νόμος 1: Ελαττώστε (μέσα από καλομελετημένη αφαίρεση)
- Νόμος 2: Οργανώστε (κάνει τα πολλά να φαίνονται πιο λίγα)
- Νόμος 3: Χρονοελάττωση (η εξοικονόμηση χρόνου δίνει αίσθημα απλότητας)
- Νόμος 4: Αποκτήστε γνώση (η γνώση απλοποιεί τα πάντα)
- Νόμος 5: Επιτρέψτε αντιθέσεις (απλότητα και πολυπλοκότητα χρειάζονται η μια την άλλη)
- Νόμος 6: Δώστε προσοχή σε καθετί σχετικό (Τα περιφερειακά στην απλότητα δεν είναι
περιθωριακά),
- Νόμος 7: Συναισθηματικότητα (περισσότερη είναι καλύτερα από λιγότερη)
- Νόμος 8: Εμπιστοσύνη (εμπιστευόμαστε το απλό)
- Νόμος 9: Αποτυχία (κάποια πράγματα αποκλείεται να γίνουν απλά)
- Νόμος 10: Το ένα (απλότητα είναι να αφαιρείς το προφανές και να προσθέτεις το
ουσιαστικό).

Όλα τα παραπάνω βέβαια είναι απλό copy paste από εδώ, οι οποίοι το αντέγραψαν απλά από εδώ :P

Αναλύοντας την επαγγελματία καφετζού.

2009-04-27T13:09:00.007+03:00

Πάντα αναρωτιόμουν πως μοιάζουν αυτοί οι εκλεκτοί άνθρωποι που παίρνουν στην πλάτη τους τις τύχες ανασφαλών συμπολιτών τους, τους χειρίζονται και τους κατευθύνουν.
Τις προάλλες είχα «την τύχη» να γνωρίσω μία. Ήταν επαρκώς κιτς και φασαριόζα για να τραβήξει την προσοχή. Σε κοιτούσε καλά καλά στα μάτια για να διακρίνει, πιθανολογώ, πόση αυτοπεποίθηση σου λείπει, ώστε να σε εκμεταλλευτεί επαρκώς.
Αν αντιμετώπιζε καχυποψία και αμφιβολίες από μέρους σου, σου πετούσε τελείως τυχαία μια παλιότερη τραγική πρόβλεψή της, με επίλογο τα καυτά της δάκρυα, ώστε να σε πείσει για την εγκυρότητα του κληρονομικού της χαρίσματος, συντηρώντας έτσι, παράλληλα, το μύθο της.
Αναμφίβολα πονηρή και ακατανόητα ανεύθυνη, μοίραζε συμβουλές για προσωπικά και επαγγελματικά με μια πατροναριστική ωστόσο χροιά, αφήνοντας σε να αναρωτιέσαι από πού αντλεί τόση αυτοπεποίθηση ή τόση ακατανίκητη βλακεία.
Εν κατακλείδι, είναι απορίας άξιο, που αυτοί οι τσαρλατάνοι δεν διώκονται ποινικά, τη στιγμή που ανερυθρίαστα πλουτίζουν, εις βάρος αφελών & αδύναμων ανθρώπων. Ίσως φταίει που οι προβλέψεις τους, είναι πλέον προβλέψεις με ΦΠΑ...

PS: Έχει ανοίξει και site μαθαίνω, όπου στέλνεις φωτογραφία του φλυτζανιού με το κατακάθι, για να σου πουν τη μοίρα σου, να σου πουν το ριζικό σου. Εγώ προβλέπω τζάμπα: Δεν πάτε καλά!!!

Αρτύσιμο

2009-03-29T20:19:00.001+03:00

Με αφορμή την παρατήρηση που μου έγινε σε μία συζήτηση, όταν αναφώνησα «Δόξα τω Θεώ», ότι ανέφερα το όνομά Του επί ματαίω, θα’θελα να εκφράσω το παράπονό μου, που δε διατήρησα κι εγώ την αγνότητα της παιδικής ψυχής.

Όλα ήταν τόσο ξεκάθαρα τότε. Προσευχή πριν τον ύπνο, 3 φορές σταυρό στο αντίκρισμα εκκλησίας, μα πάνω απ’όλα μια σίγουρη αίσθηση ότι κάποιος μας παρακολουθεί και μας προσέχει εκεί πάνω. Τόσο σίγουρη, όσο η έλευση του πορφυρού γενειοφόρου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και της νεράιδας των δοντιών, άπαξ οι νεογιλοί μας προσέκρουαν στα κεραμίδια.

Γιατί όμως να μην πιστεύω πια; Ίσως γιατί δε με συνέφερε να με ελέγχει κάποιος πανταχού παρών. Ίσως γιατί είχα την ψευδαίσθηση ότι η πλήρης ανάληψη της ευθύνης των πράξεων μας, θα μας καθιστούσε πιο υπεύθυνους.

Όπως και να’χει… το πιθανότερο είναι στην ενδεχόμενη κατραπακιά ή στο ενδεχόμενο θαύμα να τον εφεύρω… και τότε σίγουρα, θα τον έχω Θεό μου.

Όταν έκλαψε η Νίτσα

2009-03-28T01:15:00.011+02:00

Βουλιάζει στην πολυθρόνα, κουνιέται για λίγο νευρικά, μέχρι να βολευτεί και περιμένει. Την παρατηρεί.
Εκείνη, σηκώνεται νωχελικά απ’το γραφείο της, περπατά κομψά μέχρι την πολυθρόνα απέναντι του, κάθεται σταυρώνοντας τα καλλίγραμμα πόδια της και σοβαρή, του απευθύνει το λόγο:

-Καλησπέρα σας. Πείτε μου, τι σας φέρνει εδώ;

- Καλησπέρα! Άσ’τα, με ταξί ήρθα, το αμάξι το’χω στο συνεργείο.

-Έχετε χιούμορ. Θα προτιμούσα ωστόσο τον πληθυντικό. Πείτε μου, υπάρχει κάτι που να σας απασχολεί και θα θέλατε να το μοιραστείτε;

-Οκ, οκ. Πολλά μ’απασχολούν. Τα πάντα όλα, που λέει κι ο Αλέφαντος. Τον ξέρετε τον Αλέφαντο; Αλλά τώρα, τι να μοιραστώ…περνάμε και περίοδο οικονομικής κρίσης, ξέρετε...χεχε!

-Ναι. Σας επηρεάζει αυτό σε κάποιο επίπεδο;

-Σε όλα με επηρεάζει. Τι να λέμε. Εδώ τουαλέτα θέλω να πάω και σκέφτομαι ότι θα ξοδέψω χαρτί!

-Θα ήθελα όμως να προσπαθήσετε να επικεντρωθείτε για λίγο στα συναισθήματά σας. Τι ακριβώς νιώθετε, τι σκέφτεστε αυτή τη στιγμή;

-Τι σκέφτομαι;

-Ναι.

-Ειλικρινά;

-Έχετε όλη την ελευθερία έκφρασης που χρειάζεστε. Είμαι εδώ για να σας ακούσω.

-Ειλικρινά…αυτή τη στιγμή σκέφτομαι ότι είσαι φίνο γκομενάκι αλλά μας το παίζεις και πολύ ιστορία... Με το ταγιεράκι και τον κότσο…μάλλον θα θες κανάν ξεπλυμένο χαρτογιακά δίπλα σου, καναν λεφτά επιχειρηματία. Και για το ιατρείο σου εδώ, τσίλικο, αναρωτιέμαι, ο μπαμπάκας το φρόντισε;
Νιώθω κάποιες φορές, ότι τελικά, κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται πιο τυχεροί απ’τους άλλους. Όμως, πολύ μπλαζέ υφάκι έχεις δικιά μου, σαν να μου φαίνεται τον επιχειρηματία τον φάγανε οι μπίζνες και δεν έχει πολύ ελεύθερο χρόνο για το κορίτσι του… Το’πιάσαμε το υποννοούμενο, έτσι; Χεχε!

-Λυπάμαι, αλλά κάπου εδώ η συνεδρία μας τελείωσε.

-Τι χρωστάω;

-80.

-Άντε, πάρ’τα κοπέλα μου να πιεις μια μπύρα, μπας και κουλάρεις λιγάκι. Τα λέμε από βδομάδα κούκλα, δε χανόμαστε!

photo

Seize the Day ☼

2009-03-17T12:23:00.015+02:00

Το άκουσα στην ταινία Paris, γαλλική ταινία, του Klapisch - επώνυμο που προδιαθέτει για χειροκρότημα - χωρίς να με εκπλήξει δυσάρεστα. Οι Γάλλοι ξέρουν να φτιάχνουν ταινίες, αληθινά παραμύθια, μπερδεύοντας γκρίζα και πολύχρωμα καρέ, με εφέ συσπάσεις προσώπων και όχι προσωπείων, πονηρά μειδιάματα, ατμόσφαιρα μαγικά ρομαντική ή αποπνικτικά ρεαλιστική και εν τέλει με μια ικανότητα να μοιάζει αυτή, η απρόβλεπτη σύνθεση, τόσο οικεία, που όχι άδικα, θαρρεί κανείς, αβίαστα, θα κατακτούσε ρόλο πρωταγωνιστή στην οντισιόν τους.

Οι εικόνες του clip είναι κλεμμένες απ'το deviantart, η μουσική απ'τον Wax Tailor κι εγώ προς το παρόν...αποφεύγω το κάπνισμα.

Λευκή σελίδα

2009-03-15T22:02:00.005+02:00

[...] Με την ίδια λογική σύμφωνα με τους αμερικανούς ψυχαναλυτές, απέχοντας απ'την τηλεόραση και την υπερπληροφόρηση καθαρίζουμε τις σκέψεις μας από τα προϊόντα μαζικής media επιρροής που θεωρούν ότι ευθύνονται για το στρες. Ταυτόχρονα η καταγραφή των σκέψεων που μας προβληματίζουν και των προτεραιοτήτων σε λίστα, καθώς και η άσκηση αποτελούν σταθερές θεραπευτικές αξίες. Το σωστό mind reset στηρίζεται σε 3 βήματα: Παύση, περισυλλογή και διέξοδο στη φαντασία.[...]

...μας λέει ανάμεσα σε άλλα ο Ορφανίδης στο Grazia και το σημειώνω εδώ, γιατί ξεχνάω, παρ'όλο που με πιάνει αλλεργία με τις συμβουλές, τους ψυχαναλυτές και την αυθεντία των επιστημόνων και δη των Αμερικανών. Πολλά τα αντιγόνα, θα σκεφτεί κανείς και θα πω ότι ίσως φταιν οι σελίδες, που δε μας δίνονται εν τέλει λευκές. Αν βαρεθήκατε να σκίζετε τα φύλλα, αλλάξτε μπλοκ.

Παροδικές νεφώσεις

2009-01-09T13:57:00.007+02:00

Νιώθω λίγο λυπημένη σήμερα, τώρα.
Είναι απ'τις λύπες που 'χεις κάτι πρωινά, φτιαγμένες απ'τα ασήμαντα. Γιατί κάποιος σε κοίταξε στραβά ή δε σου μίλησε αρκούντως τρυφερά, ευγενικά.
Ίσως πάλι, γιατί τρομερά πράγματα συμβαίνουν μακριά σου, ενώ εσύ εκτελείς στωικά τη ρουτίνα σου κι οι ώρες περνούν...
Μια στιγμή μόνο, σταματάς για να παρατηρήσεις γύρω κι αυτό αρκεί για να βυθιστείς σε γκρίζο τοπίο.
Βιαστικά βήματα σε προσπερνούν, μελαγχολικά βλέμματα αποστρέφονται το δικό σου κι είναι γαμώτο απ'τα πρωινά, που μοιάζει παράταιρο ένα χαμόγελο.

Σσσς! Mας ακούνε!

2008-12-09T19:14:00.006+02:00

"Τι είπε το CNN για μας? Το BBC? Ο γαλατάς της γειτονιάς;"
Αυτό το σύνδρομο του Έλληνα για το φαίνεσθαι και το τι θα πει η γειτονιά είναι πραγματικά ασύλληπτο. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί που ανησυχούν σφόδρα για την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, τι έχουν κάνει μέχρι στιγμής στη ζωή τους για να την προάγουν;
Κάποιοι λένε, φοβούνται μην πληγεί ο τουρισμός λόγω των επεισοδίων. Δεν τους έχω δει να εκφράζουν τους ίδιους φόβους για την οικονομική αφαίμαξη των τουριστών κατά τους θερινούς μήνες στη χώρα μας. Ή μήπως αυτό μαζί με τα σκουπίδια, τις πυρκαγιές και τις κακίστου επιπέδου υπηρεσίες είναι κάτι θεμιτό; Βέβαια μέχρι ένα βαθμό θα συμφωνήσω, δεν είναι δυνατόν να περπατάς στο δρόμο και να φοβάσαι μη σου'ρθει τίποτα στο κεφάλι. Να σπαν δίπλα σου μαγαζιά, έστω και κλινικά νεκρά. Να σκαν δίπλα σου δακρυγόνα και να σ'αναγκάζουν να ντυθείς αναρχικός. Είναι βάρβαρο, τρομακτικό. Όχι περισσότερο όμως απ'τη σιωπή και την αδράνεια.

...

2008-12-09T10:59:00.006+02:00

Σαν έτοιμοι από καιρό
αγρίμια που ξεχάστηκαν αφύλαχτα
αρπάζουν ό,τι βρουν, λεηλατούν,
τη σάρκα σου να φαν δε θα χορτάσουν
γιατί εσύ τα άφησες ατάιστα
γευόμενος στο προσκεφάλι τους χαβιάρι
και τώρα τάχα θλίβεσαι και τυραννιέσαι
βαυκαλίζεσαι,
να ξεχαστεί περιμένεις και κοιμάσαι...

Ha! :D

2008-12-01T13:21:00.009+02:00

Πώς τσατίζομαι με τους απαισιόδοξους που χρίζουν εαυτούς πρυτάνεις της λογικής και του ρεαλισμού!
Έχεις μαύρες σκέψεις, κακό προαίσθημα και απόγνωση για τα μέλλοντα;
Κράτα τα για τον εαυτό σου!
Έχω κουραστεί πια με όλους τους αγγελιοφόρους της ωδύνης και της καταστροφής.
Μετά απορούμε για το κύμα απογοήτευσης που πνίγει και αδρανοποιεί τη νεολαία.
Πώς ν'αρέσει ο κόσμος σ'έναν νέο και να'χει όρεξη και κίνητρα να δημιουργήσει μέσα σ'αυτόν και γιατί όχι, να τον βελτιώσει, όταν διαρκώς του παρουσιάζεται σαν κινούμενη άμμος, σαρκοβόρο τέρας, έτοιμο να τον κατασπαράξει;
Υπερπροστατευτικοί γονείς, ακοινώνητοι γείτονες, μουτρωμένοι περαστικοί φροντίζουν να σε οδηγούν οικειοθελώς στο κελί σου, εώς ότου καταπιείς το κλειδί.
Φτάνει όμως με τη μιζέρια, είναι πλέον passé.
Ένα χαμόγελο κι ένα κλείσιμο του ματιού σε φέρνει πιο κοντά στους στόχους και τον καλό εαυτό σου.
Try this at home!

ps: Οι παρόντες δεν εξαιρούνται!
photo

Όχι στο Όνομά μας

2008-11-20T04:40:00.002+02:00

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Ακεφιές

2008-10-21T09:32:00.005+03:00

Είδατε την καινούρια λίστα της Greenpeace περί καρκινογόνων προϊόντων;
Αν όχι, μην ανησυχείτε, θα σας μεταφέρω το γενικό συμπέρασμα:
ΜΗ ΖΕΙΣ, ΜΗΝ ΤΡΩΣ, ΜΗΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ (είναι επικίνδυνο)
Διότι ο πονηρός αρτοποιός, που σε κλέβει με ληγμένο αλεύρι, ψωνίζει σκύλο από τον κρεοπώλη κι εισπνέει καυσαέρια εργοστασίου, πλήρως εξοπλισμένου με φίλτρα μίζας.
Παντού βασιλιάς το γρήγορο κι εύκολο κέρδος και πριγκήπισσα η ατέλειωτη βλακεία.
Προχειρότητα σε όλα, ακόμη και στις ανθρώπινες σχέσεις, γιατί «η ζωή είναι μικρή» και πρέπει να την εκμεταλλευτoύμε μέχρι το μεδούλι.
Και όντως, μπράβο, τα καταφέραμε... να κάνουμε τη ζωή μας "μικρή".

ps: Μετανάστευση πλανητών υφίσταται, μετανάστευση χαζομάρας παίζει;

Δε νιώθει

2008-10-04T20:13:00.001+03:00

...ούτε εσύ; Πφφφ!

Λυσσάξτε τσαούσες!

2008-09-04T02:18:00.002+03:00

Αμέριμνη/ος πάνω στο μηχανάκι, κάνεις μια διαδρομή ρουτίνας και τσαφ, αδέσποτος σκύλος έρχεται προς τα πάνω σου και σε δαγκώνει στον αστράγαλο! Τι κάνεις; Μα φυσικά πας στο νοσοκομείο και κάνεις αντιτετανικό και αντιλυσσικό εμβόλιο. Στην μεταφυσική ελληνική πραγματικότητα όμως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα…

-Χαίρετε γιατρέ, μόλις με δάγκωσε ένας σκύλος στο πόδι και ήρθα να κάνω αντιλυσσικό εμβόλιο.

-Που σας δάγκωσε;

-Να εδώ, στον αστράγαλο.

-Χμ…το βλέπω…γνωρίζετε αν ο σκύλος είχε λύσσα;

-Όχι…

-Τον σκύλο, τον γνωρίζετε;

-Όχι, δεν τον γνωρίζω…

-Μήπως γνωρίζετε που μένει;

-Εεε αδέσποτος ήταν…στην περιοχή τάδε με δάγκωσε!

-Αν τον βλέπατε θα μπορούσατε να τον αναγνωρίσετε;

-Τι να σας πω, ίσως, δεν ξέρω!

-Χμ…δυστυχώς δεν μπορούμε να σας κάνουμε το εμβόλιο.

-Γιατί;!!

-Θα έπρεπε να μπορέσετε να αναγνωρίσετε τον σκύλο, να βρούμε αρχικά τη διεύθυνση του και κατόπιν τον ιδιοκτήτη του, ώστε με την άδεια του να τον πάμε σε κτηνίατρο και να διαγνώσει αν έχει όντως λύσσα. Έπειτα θα έπρεπε να περάσετε από επιτροπή, ώστε να κριθεί αν είναι απαραίτητο να κάνετε αυτό το εμβόλιο και τότε να το παραγγείλουμε. Τι το ψάχνετε, ταλαιπωρία. Είναι και 5 δόσεις το εμβόλιο…δεν το αφήνετε καλύτερα; Έχει χρόνια να εμφανιστεί τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα!

-…

Άγιε μου Φανούριε!

2008-08-27T11:19:00.001+03:00

Έφαγα τον τόπο! Μισή μέρα έψαχνα. Στο τραπέζι δεν ήταν, στον καναπέ δεν ήταν, στη βιβλιοθήκη δεν ήταν, στο κρεβάτι δεν ήταν, στο μπαλκόνι δεν ήταν, στα σκουπίδια όχι, στα άπλυτα τίποτα, στο ψυγείο ούτε, στην κουζίνα μπα….εεε που στα κομμάτια είχα βάλει το τηλεκοντρόλ;! Αποκοιμήθηκα απογοητευμένη και πεπεισμένη πως την επόμενη μέρα θα γίνει η μοιραία συνάντηση. Δε ζω και σε παλάτι με 25 δωμάτια!

Την επόμενη το πρωί το βάρβαρο ξυπνητήρι έκανε πάλι τη δουλειά του. Πάνω στην προσπάθεια μου, ψηλαφώντας και με μισόκλειστα μάτια, να το βρω στο κομοδίνο και να του δώσω ρεπό για το υπόλοιπο της ημέρας, έπιασα κάτι…που έμοιαζε με τηλεκοντρόλ! Ε δεν το πιστεύω!! Το τηλεκοντρόλ!

Αδυνατώντας να πιστέψω ότι την προηγούμενη μέρα ήταν μπροστά στα μάτια μου και δεν το έβλεπα και κάνοντας σκέψεις περί υπνοβασίας και υποσυνειδήτου, σύρθηκα μέχρι το σαλόνι, όπου και άνοιξα μισοκοιμισμένη την tv.
Κουμπάκι 5, Ant1, πρωινή ενημερωτική εκπομπή, τρέχον θέμα: «Η τέλεια συνταγή για φανουρόπιτα» !!! Χαχαχαχαχα! Άγιε μου Φανούριε, μεγάλη η χάρη σου!

Τα νεύρα μου

2008-08-21T03:50:00.001+03:00

Όποιος ανοίγει τους λογαριασμούς μου, ας του πληρώνει κιόλας.

Κατινάρες...

Ένα γιόμα που'βρεχε, γιόμα θερινό.

2008-08-10T15:29:00.003+03:00

Έχετε πάει Αστυπάλαια; Δεν ξέρετε κατά που πέφτει; Ούτε εγώ ήξερα πριν πάω. Καλά, βέβαια σ’αυτόν τον τομέα, της γεωγραφίας, δεν εκφράζω και το μέσο όρο.
Είναι λίγο συγκεχυμένα τα όρια των διαφόρων περιοχών, πόλεων, κρατών στο μυαλό μου. Το λες και κομμουνιστική αντίληψη :P

Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Είναι κοντά στις Κυκλάδες, αλλά ανήκει στα Δωδεκάνησα. Σας τη συστήνω, με επιφυλάξεις. Αν ψάχνει κανείς κοσμικότητες, τρελό nightlife, reserve ξαπλώστρες, απέραντες αμμουδερές παραλίες με κοκκοφοίνικες και άπειρα μαγαζάκια αναμνηστικών να επενδύσει τον οβολό του, έπαιξε κι έχασε.

Η Αστυπάλαια είναι νησί μυστήριο. Σε σχήμα πεταλούδας, με δρόμους κακοτράχαλους να διατρέχουν τα φτερά της και πράσινο σε έλλειψη, νομίζει κανείς πως θα βαρεθεί να ακούει τα βήματά του και τελικά τρώει τη σκόνη της.

Θες η ζεστασιά των ντόπιων που μοιράζονται απλόχερα μαζί σου τα μυστικά του νησιού, από τις παραδεισένιες παραλίες στις Κουνούπες και τον Κουτσομύτη, το μπλε λιμανάκι, τα καμινάκια και το τζανάκι, μέχρι το ψάρι που μόλις έβγαλαν απ’τα δίχτυα ή τη διεύθυνση απ’το καλύτερο γλυκατζίδικο της περιοχής στη σκιά του κάστρου, σε σκλαβώνουν, αφήνοντας σε να την ονειρεύεσαι, κάθε φορά που κλείνεις τα μάτια στο αστικό τοπίο…

Και μιας που τ’αναφέραμε, τι τοπίο είναι αυτό στο ολυμπιακό Πεκίνο;
Ο ουρανός της ολυμπιακής εκεχειρίας καλυμμένος από τα πυρά Ρώσσων και Γεωργιανών. Η ντόπα-αλεξίπτωτο, όλο να μας εκπλήσσει. Η ατμόσφαιρα μολυσμένη εκτός από ηλεκτρισμένη. Τα φύκια στα καλύτερα τους, πιο υπέρβαρα κι από Ελληνόπουλα και κερασάκι στην τούρτα οι Έλληνες χοντρούληδες ανταποκριτές, να κριτικάρουν τις πεσμένες ελληνικές επιδόσεις.

Πέσε εσύ στην πισίνα με τους speedoκαρχαρίες ρε αν είσαι μάγκας! Που μου κρίνεις με ευκολία πίνοντας τη φραπεδούμπα σου ότι δεν πήγε καλά ο τάδε Έλληνας αθλητής, ο οποίος έχει φτύσει αίμα, χωρίς αργίες, στάσεις, απεργίες και χορηγίες, να προκριθεί στους αγώνες!

Κι αν θίχτηκες, μπαρντόν, αλλά δε φέρω ευθύνη.
Ό,τι θέλω θα λέω. Εξάλλου…λογοκρισία δεν έχουμε;

ps: Συγχαρητήρια και στο μπλογκοαγαπημένο Λιτσάκι που μαθαίνω θα γίνει σήριαλ! Άσχετο!

Χρόνια και Ζαμάνια! (wtf is zamania?)

2008-06-13T08:50:00.008+03:00

Πέρασε καιρός απ'την τελευταία φορά ε; Πολλά έγιναν από τότε.
Μεταξύ άλλων πήγα σε μια επίδειξη μόδας με ανορεκτικά μοντέλα και trendy κοσμικές και στο καπάκι έφαγα ό,τι βρήκα μπροστά μου.

Πήγα μια βόλτα προς Καστοριά όταν είχε κύμα καύσωνα από Αφρική, (32 βαθμούς Κελσίου) κι απ'τη ζαλούρα έπεσα πάνω σε μια τζαμαρία.

Αγόρασα μια όχι και τόσο οικολογική,κοντή πετρόλ-γκρι γούνα από τη Σιάτιστα κι ακόμη αναρωτιέμαι γιατί...

Έφτιαξα μπουμπουνιέρες 1 ώρα πριν τη βάφτιση διδύμων, στην οποία έβρεξε κι έγινα παπί.

Αγάπησα 1 σκυλάκι στο γραφείο, γιατί ερχότανε για χάδια κι όχι μόνο για να μου φάει το κουλούρι.

Διάβασα, διάβασα, διάβασα και παραμορφώθηκα.

Συνειδητοποίησα τι χάσιμο είναι η τηλεόραση.

Συναντήθηκα τυχαία με παλιούς συμμαθητές στο δρόμο και χάρηκα.

Συναντήθηκα όχι και τόσο τυχαία με παλιούς γνώριμους στο facebook.

Πείσθηκα ότι το τελευταίο είναι ο μεγαλύτερος φάκελος προσωπικών δεδομένων.

Ακριβοπλήρωσα γυμναστήριο και πήγαινα 1-2 φορές την εβδομάδα να ελέγχω αν τα μηχανήματα ήταν στη θέση τους.

Πήρα πολλά άκυρα ταξί κι ακύρωσα πολλά εισιτήρια σε λεωφορεία.

Έκανα σχέδια και ο Θεός γέλασε...

...και να'μαι τώρα να γράφω ένα ποστ!

:)

Να γράφετε κι εσείς να σας διαβάζω, να χαίρομαι!

Ζημιές!

2008-04-11T17:31:00.003+03:00

Σας ανέφερα σε προηγούμενο ποστ ότι τα πράγματα τώρα τελευταία μου πάνε (πηγαίνουν, whatever!) λίγο περίεργα!

Ιδού ορισμένα πρόσφατα κατορθώματά μου...

Η ροή της βρύσης στην κουζίνα μου δεν ήταν πολύ ομαλή, ήτο τυρβώδης για την ακρίβεια, μάλλον από άλατα και έτρεχε σαν 2 βρύσες, αντί για μία. Ξέρετε, αυτό που θέλεις να πιεις λίγο νερό και μετά αναγκάζεσαι να ρίξεις κι ένα σφουγγάρισμα... Η μαστρο-Έλσα λοιπόν, πήρε την τανάλια για να ξεσφίξει το φίλτρο, να το καθαρίσει και να το ξαναβάλει στη θέση του. Το αποτέλεσμα: τώρα η Έλσα έχει 6 βρύσες σε μία!!!!! Και μάλιστα αυτή την φορά, την κατάσταση δε φαίνεται να αλλάζει καμία τανάλια. Βλέπετε, η μαστόρισσα, έβαλε όλη της την τέχνη και την έσφιξε με όλη της τη δύναμη!

On the next episode, καινούριο αντικολλητικό τηγανάκι. Means, ευκαιρία για κρέπες!!! Τέτοιο ενθουσιασμό ούτε τα 5χρονα στη θέα του Βob σφουγγαράκη. Ετοιμάζω λοιπόν ένα πρωινό, όλα τα υλικά για τις κρέπες, 3 όλα κι όλα, μη φανταστείτε. Ζεσταίνω το τηγάνι, ρίχνω μέσα το χυλό και περιμένω...περιμένω...περιμένω...βαρέθηκα η γυναίκα. Και τι πιο φυσικό, σκέφτηκα, "δεν ξεβάφω τα νύχια μου;". Πάνω στην υλοποίηση λοιπόν της σκέψης, με τη γωνία του ματιού πιάνω την κρέπα να τσουρουφλίζεται. Στη βιασύνη μου επάνω όμως, δεν πιάνω το ασετόν, το οποίο παρασέρνω και το οποίο με τη σειρά του, μετά από μια εξαίσια κωλοτούμπα στον αέρα, προσγειώνεται πάνω στον πλαστικό φούρνο μικροκυμάτων! Αμέσως παίρνω ένα πανάκι να το σκουπίσω και τα κάνω χειρότερα. Βάζω λοιπόν τα μεγάλα μέσα, το σύρμα απ'το σφουγγάρι! Αποτέλεσμα: η μισή πλαστική πόρτα του φούρνου έχασε το χρωματάκι της και σαν να έχει λιώσει ελαφρά...

Bonus: Έχω βάλει ταινία στο dvd-player να παίζει και ως συνήθως βαριέμαι τα εισαγωγικά με συνέπεια να πατάω συνέχεια το κουμπάκι Fwd (ναι, ναι, forward). Με αυτό τον τρόπο καταφέρνω όπως είναι φυσικό να προσπεράσω το μενού και την επιλογή γλώσσας και υποτίτλων. "Φτου, άντε ξανά απ'την αρχή τώρα οι διαφημίσεις", σκέφτομαι...αλλά σε λίγο το μάτι αστράφτει. Το τηλεκοντρόλ έχει κουμπί "menu"! Το πατάω όλο χαρά. Διαπιστώνω σε λίγο όλο λύπη όμως, ότι είναι το menu για το set up της συσκευής. Βαριεστημένα πατάω ό,τι να'ναι κουμπιά για να βγω από 'κει και πετυχημένα καταφέρνω να επιλέξω κινέζικο μενού στο dvd-player. 1 ώρα και 643.321.569.768 συνδυασμούς πατημένων πλήκτρων μετά, καταφέρνω να ξαναβάλλω το μενού στ'αγγλικά. Την ταινία δυστυχώς δεν πρόλαβα να τη δω....

Γενικά, χρήσιμες συμβουλές*:

Απομακρύνετε τον καφέ σας απ'το laptop.
Αν δεν τον απομακρύνετε σύντομα και 1 στο εκατομμύριο, σας χυθεί πάνω στον υπολογιστή, μην στεγνώσετε τον τελευταίο με σεσουάρ! Τα πλήκτρα θα πέσουν στην ανάγκη του Φουστάνου, στην καλύτερη!

Μη σιδερώνετε το υπέροχο μεταξωτό πουκαμισάκι σας, εφόσον δευτερόλεπτα πριν με το αγαπημένο σας σίδερο έχετε πατήσει λίγο την πετσέτα του μπάνιου, στους 1800 βαθμούς Κελσίου.

Μη σιδερώνετε ποτέ και τίποτα πάνω σας, ακόμη κι αν κάτω απ'το ρούχο που φοράτε έχετε τοποθετήσει 352 πετσέτες!

Έχετε ακούσει κι εσείς ότι τα αθλητικά παπούτσια γίνονται ολοκαίνουρια και ντουζένια στο πλυντήριο; Ισχύει, αλλά όχι στους 90! Σε υψηλή θερμοκρασία γίνονται αόρατα!

Γενικά αποφεύγετε τη χρήση του συρματακίου της κουζίνας στην καθαριότητα. Εξαφανίζει κι άλλα πράγματα εκτός από τη βρωμιά...

Αυτά για σήμερα!

*εμπνευσμένες από στενό και ευρύτερο περιβάλλον!!!

Αληθινές ιστορίες

2008-04-04T14:54:00.005+03:00

Πάλι μαλώνει με τον πατέρα της. Τι κακομαθημένο κορίτσι! Δεν κάθεται λίγο σε ησυχία. Η μητέρα δεν αντέχει τις φωνές τους μες στο μεσημέρι κι απομακρύνεται. Ανεβαίνει στον πρώτο, στα υπνοδωμάτια, μπας και ξαπλώνοντας, ηρεμήσει λιγάκι.

Πίσω στην κουζίνα του ισογείου, μπαμπάς και κόρη συνεχίζουν να μαλώνουν, αυτή τη φορά για το φαγητό. Το κορίτσι δεν έχει όρεξη να φάει κι αρέσκεται να περιπαίζει τον κουρασμένο απ'τη δουλειά πατέρα της, καταφέρνοντας τελικά να τον εκνευρίσει.

"Μπαμπά μου δίνεις λίγο ψωμί;" "Μια χαρτοπετσέτα;" "Λίγο αλάτι;" "Πιπέρι δε μου έδωσες" "Θέλω και λίγη μουστάρδα" "Εεε! Πού είναι η κέτσαπ; Θέλω κέτσαπ! Χωρίς κέτσαπ δεν τρώω τίποτα!"

Ο πατέρας στα όρια του φονικού, σηκώνεται απ'το τραπέζι για να της φέρει την κέτσαπ απ'το ψυγείο κι απ'τα νεύρα του της εκσφενδονίζει το πλαστικό μπουκάλι από απόσταση προς τα πάνω της. Η μικρή, μη χάνοντας ευκαιρία και στην προσπάθειά της να πιάσει την πάσα, δίνει ένα σάλτο απ'την καρέκλα, με αποτέλεσμα κορίτσι και κέτσαπ να κείτονται ηρωικά στο πάτωμα!

Με το γδούπο της πτώσης, η μητέρα ανήσυχη κατεβαίνει τρέχοντας τις σκάλες για να δει τι συνέβη. Από μακριά ξεχωρίζει τη μονάκριβη της κατάχαμα, πλάι σε μια πορφυρή λιμνούλα και ακαριαία χάνει τις αισθήσεις της...

Κλαψ, σνιφ, λυγμ!

2008-03-26T00:00:00.005+02:00

Τον τελευταίο καιρό νομίζω πως παίζω στο παιχνίδι "είσαι πιο έξυπνος από ένα δεκάχρονο" και χάνω συνέχεια... Νομίζω πως θα έρθει ξαφνικά η Αλιμπέρτη με το δασκαλίστικο ύφος πάνω απ'το κεφάλι μου και θα με υποχρεώσει να παραδεχτώ on camera την προηγούμενη φράση.
Δεν έχω εντοπίσει από που χάνω τη φαιά ουσία ακριβώς. Θέλω να πιστεύω πως είναι θέμα προσανατολισμού. Θέλει επιδιόρθωση η πυξίδα μου. Μέχρι να γίνει αυτό, θα προσπαθήσω να καθυστερήσω λίγο τη visa για τα ταξίδια του μυαλού μου. Ένας θεός ξέρει που μπορεί να με βγάλουν...

for the birds

2008-03-15T22:52:00.001+02:00

Σε περίπτωση που δεν μπορούσατε να θυμηθείτε που έχετε ξαναδεί αυτά τα πουλάκια του template.

ps1:ό,τι θυμάμαι, χαίρομαι
ps2:thank u snikola

Need vacations?

2008-03-04T21:06:00.007+02:00

Δεν μπορώ να διαβάσω άλλο… Γυρνάω τις σελίδες και συγκρατώ μόνο τις μουτζούρες. Κισσούς, μαργαρίτες, φιογκάκια και φτου κι απ’την αρχή.
Δεν είναι ότι «δε θέλω» να απορροφήσω τις πληροφορίες κύριε αναγνώστη, εσύ που διαβάζεις με το φρύδι σηκωμένο, είναι ότι «δεν μπορώ».
Ο ήλιος έξω τσουρουφλίζει, τα ντεσιμπέλ του καρναβαλιού ξεκουφαίνουν κι εγώ πρέπει να ‘μαι εκεί, ταγμένη στο στόχο. Οσία η διαβαστερή.
Πόσες σελίδες ακόμη; Κλεφτές ματιές, μια στην εξεταστέα ύλη στο χαρτί, μια στα περιεχόμενα. Το κεφάλι μου ωσάν μπαλάκι του πινγκ πονγκ.
Τα μάτια τσούζουν, κλείνουν, δεν αντέχω…έχω τη φαεινή ιδέα και τρώω ένα μικρό κομμάτι σοκολάτας για ενέργεια. Μετά ένα για την υπογλυκαιμία. Μετά ένα για να τα κάνω 3. Μετά άλλο ένα, χωρίς δικαιολογία.
Ξαφνικά για νανοσεκόντ σκέφτομαι και παγώνω:
Ρε, ποιος μου έφαγε τη μισή σοκολάτα;!
Δεν είμαι καλά σας λέω.
Ντριιιν! Τηλέφωνο.
Ούτε οι φίλες μου είναι καλά. Σας τα ‘λεγα. Έχουμε κολλήσει στην ίδια σελίδα. Το συζητάμε κανά μισάωρο, ανάμεσα σε άλλα κι έπειτα επιστρέφουμε στον αγώνα.
Μετά από λίγη ώρα πάλι, θολώνω. Η γραμματροσειρά πάει βάρκα γυαλό, το διάστιχο στο περίπτερο. Πρέπει να βάλω επειγόντως τα γυαλιά μου. Αγγίζω τη ράχη της μύτης. Yeap, γι’άλλη μια φορά, τα φοράω ήδη. Η κατάστασις ήτο απάλευτη, που θα ‘λεγαν και οι ιατροδικαστές της θεωρίας.
Το διαβολάκι συμφωνεί, δε θα κατέβω να δώσω το μάθημα. Όχι, όχι, το αγγελάκι με προτρέπει να προσπαθήσω. Ο εσωτερικός διάλογος συνεχίζεται. «Δε θα το δώσω.» «Θα το δώσω.» «Αξίζει όμως;» «Τι έχω να χάσω;» Μωρέ θα το δώσω.
Θα διαβάσω μέχρι αργά…την επόμενη φορά που δε θα έχω γλαρώσει και πελαγώσει συγχρόνως. Η απόφαση πάρθηκε, ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΝΩΡΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΝΩΡΙΣ, θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς τρα λα λα...

Προσευχούλα: Ας είναι αύριο ο καθηγητής στις καλές του, η επιτήρηση χαλαρή, τα ζώδια ευνοϊκά και το σύμπαν με συνωμοτική διάθεση! Ευχαριστώ! Κι εγώ υπόσχομαι το καλοκαίρι να διαβάσω τα άπαντα από Κοέλο!

photo

Notes

2008-02-22T09:18:00.002+02:00

Σκόπια σκόπια ντι σκο και μακεδονικοί χαλβάδες!

Το «μη στέκεσαι σαν αγγούρι» αποκτά τώρα άλλο νόημα. Εφεξής θα νοείται ως «μην είσαι τόσο σνομπαρία, ψηλομύτης, απρόσιτος»

Δεν ξέρω γιατί, αλλά η Χίλαρυ μου θυμίζει τη γυναίκα του Πασχάλη.

Ρε Θέμο ας άνοιγες κομμωτήριο. Ξέρεις πόσα βγάζουν;

Πολύ καλή γυμναστική ν’ανεβοκατεβάζεις τα καλοκαιρινά/χειμερινά ρούχα. Το CO2 φροντίζει για τη φόρμα σου.

Μη ντυθείς κι εσύ emo τις απόκριες…

ps: Πετάει, πετάει...το γουρούνι!

Νιώθεις περήφανος που είσαι Ευρωπαίος;

2008-02-04T20:39:00.000+02:00

Lagos, Nigeria (Photo: Basel Action Network 2005)

The dumping of old PCs in Africa is a flourishing trade. Recycling in industrial countries is quite expensive, and this has made disposing of European and American scrap in African lands a lucrative activity for many racketeers. Despite the Basel Convention’s prohibition of international waste transfer, untold numbers of containers stuffed with old computers and components are shipped to the Continent daily – with the majority unfit for service and thus destined for dumping alleys, rivers or rubbish heaps. This IT trash may subsequently leach lead, mercury and cadmium into the environment and if burned, may release carcinogenic dioxins and polyaromatic hydrocarbons. According to a report of the UN Environment Programme, around 100,000 computers a month enter the Nigerian port of Lagos alone; it is Africa’s best-known IT dumping ground. In the customs documents, these computers are fraudulently described as being "shipped for re-use.

How Western rubbish is destroying Africa

Côte d'Ivoire toxic waste spill

Closed

2008-01-27T08:22:00.000+02:00

Κλειστό μέχρι...μακάρι να'ξερα. Δεν έχει βγει πλήρως το πρόγραμμα της εξεταστικής. Κλειστό μέχρι όποτε λοιπόν!

photo here

Savoir vivre

2008-01-23T15:46:00.000+02:00

Όταν αποφασίζεις να γυρίσεις πλάτη, φρόντισε τουλάχιστον να φοράς ένα ωραίο εξώπλατο.

Ας μιλήσουμε για λογοτεχνία

2008-01-21T23:07:00.000+02:00

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το έπος των ημερών, τη «Ζαχοπουλιάδα», αποτέλεσμα πολύχρονης προσπάθειας, πολλών και άξιων επικών ποιητών.

Στίχοι: (1-100)
Περίληψη: Ευτραφής πολιτικός εμπλέκεται σε ερωτικά και μη σκάνδαλα, εκβιάζεται και στην απόγνωση της αποκάλυψης, πηδά απ’τον 4ο όροφο του σπιτιού του.

Σχόλιο: Εδώ παρατηρούμε πως οι ποιητές επιχειρούν να μας αηδιάσουν με το δημόσιο τομέα

Ιντερμέδιο Μάκη – Θέμου, στίχοι: (101-10000001)
Περίληψη: Δημοσιογράφοι αλληλοκατηγορούνται για εκβιασμό της κυβέρνησης, για παράνομες συναλλαγές και έλλειψη μπέσας.

Σχόλιο: Εδώ οι ποιητές προσπαθούν να επιτύχουν το ίδιο και με τον ιδιωτικό τομέα

Γενική παρατήρηση: Ίσως το βαθύτερο νόημα που αναδύεται μέχρι στιγμής στο έπος να είναι η μετανάστευση ως λύση της ανεργίας και του αδιεξόδου, στο οποίο έχει επέλθει η δημόσια ζωή του τόπου γενικότερα και η ιδιωτική ζωή των πολιτών ειδικότερα

και το έπος συνεχίζεται...

Λατρεμένοι μου γείτονες…

2008-01-14T02:08:00.000+02:00

Λατρεμένοι μου γείτονες…

Δε λέω, όταν οι μηχανικοί ξεχνάν την έννοια της ηχομόνωσης κι εμείς ξεχνάμε τι θα πει ύπνος και ηρεμία, πολλά μπορούν να συμβούν. Όταν όμως κάποιος έχει ρατσιστικές ή εκδικητικές τάσεις και καταστρέφει επανειλημμένα την περιουσία του «ξένου» γείτονά του, επειδή ενοχλείται από την γειτνίαση, νομίζω ένα πράγμα του αξίζει, γυάλινος βώλος να σκάει αενάως στο πλακάκι που έχει για εγκέφαλο!

Με την καμία εκτίμηση!

Μουσικό χαλί: Φώναξε πιο δυνατά - Βαρθακούρης

Να σας συστήσω...

2008-01-06T22:15:00.000+02:00

-->Ρούχα στην ταράτσα
Αγαπημένη μου φίλη που έπεισα και πλέον ιστολογεί :)
Ευαίσθητη, ρομαντική, ξεχωριστή, όσο κι η θέα ενός όμορφου δειλινού απ'την ταράτσα σας.
Αλήθεια, πότε κοιτάξατε τελευταία;

photo

Ο Τσε αυτοκτόνησε

2008-01-05T20:34:00.000+02:00

Το διάβασα λίγο καιρό πριν και αποδείχτηκε προφητικό! Στο αστυνομικό μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη, επώνυμοι Έλληνες, με αριστερό παρελθόν και δεξιά τσέπη, αυτοκτονούν δημόσια κατόπιν εκβιασμών. Η επικαιρότητα μπορεί να διαφέρει σε αρκετά σημεία από το βιβλίο, όμως το συμπέρασμα είναι ένα: Κι όλα τα πλούτη του κόσμου δεν εξαγοράζουν έναν ήσυχο ύπνο…

ps: Το εξώφυλλο της γαλλικής έκδοσης μου αρέσει περισσότερο απ'το ελληνικό.

Perils of Love...

2008-01-03T20:51:00.001+02:00

Δεν κατέχω και πολύ τα γαλλικά, αλλά μου άρεσε το videακι :)

Καλές γιορτές!

2007-12-26T17:59:00.000+02:00

Ι΄m in shape! Round 's a shape, isn't it??? :)

surreal

2007-12-17T01:52:00.000+02:00

Ώρες ώρες με πιάνει μια μελαγχολία…Είναι συνήθως οι ώρες που βρίσκομαι ξαφνικά μόνη, τετ α τετ με τις σκέψεις. Βυθίζομαι σε στοχασμούς, φιλοσοφίες, ματαιώνω τα πάντα κι εν τέλει, τα βάζω με την ίδια τη σκέψη, που αρέσκεται όλα να τα αναλύει, να τα μπλέκει και να μου παιδεύει το μυαλό.
Όμως όχι, αυτή τη φορά δε θα της περάσει. Πάω να βάλω πλυντήριο.

Quiz

2007-12-04T18:23:00.000+02:00

Είναι βράδυ…κι εκεί που περπατάς αμέριμνος στο πεζοδρόμιο, ξάφνου ένα αμάξι έρχεται με ταχύτητα προς τα πάνω σου! Καβαλάει το πεζοδρόμιο και για καλή σου τύχη, αντί να σε πατήσει, σε περνάει σύριζα και πέφτει πάνω σ’ένα σταθμευμένο αμάξι μπροστά στα πόδια σου, όπου του βουλιάζει όλη την πλαϊνή του μεριά.
Στη συνέχεια, ο πιθανά μεθυσμένος οδηγός κάνει όπισθεν και επιταχύνει προς τα μπρος για να καβαλήσει και το απέναντι πεζοδρόμιο, λίγο πιο πέρα.
Μετά, παλιά του τέχνη κόσκινο, κάνει όπισθεν και επιταχύνει ξανά προς τα μπρος, μέχρι που εξαφανίζεται απ’τον ορίζοντα.
Για κακή του τύχη όμως, συγκρατείς τον αριθμό πινακίδας του και παράλληλα μαθαίνεις, πως το τρακαρισμένο αμάξι ανήκει στον ιδιοκτήτη συνοικιακού σας μαγαζιού.

Κι η ερώτηση είναι απλή: Τι κάνεις;

Α)Ειδοποιείς τον ιδιοκτήτη του χτυπημένου αυτοκινήτου επώνυμα.
Β)Ειδοποιείς τον ιδιοκτήτη του χτυπημένου αυτοκινήτου ανώνυμα.
Γ) Κάνεις το σταυρό σου και το ξεχνάς.
Δ)Άλλο

Ουφ, ευτυχώς!

2007-11-28T17:26:00.000+02:00

Τι κι αν αυξηθεί το όριο ηλικίας της συνταξιοδότησης και δουλεύουμε μέχρι τα 70…

Τι κι αν ενοποιηθούν τα ασφαλιστικά ταμεία, αφού μερικά απ’αυτά είναι άδεια από την χρόνια κακοδιαχείριση…

Τι κι αν οι υποσχέσεις για παροχές υλοποιούνται κατά μικρό ποσοστό και εκπρόθεσμα…

Τι κι αν σε κάποια επαγγέλματα τα βαρέα κι ανθυγιεινά ένσημα καταργηθούν…

Τι κι αν ο μισθός των βουλευτών αυξηθεί…

Τι κι αν η κοινωνία μαστίζεται από ανεργία…

Τι κι αν οι τιμές των προϊόντων έχουν πάρει τον ανήφορο…

Τι κι αν δεν πατάσσεται η φοροδιαφυγή…

Τι κι αν το κοινωνικό κράτος μας κάνει νάζια και δεν εμφανίζεται…

Τι κι αν με δυσκολία τα βγάζουμε πέρα…

Σημασία έχει φίλοι μου πως οι συντάξεις θα παραμείνουν ΣΤΑΘΕΡΕΣ!!!

Διότι όπως είπε κι ο κος Πρωθυπουργός, οι συντάξεις ΔΕ θα μειωθούν και αυτό είναι δέσμευση!

Ουφ, ευτυχώς!

Εκτελούνται μεταφοραί

2007-11-23T03:14:00.000+02:00

Ο φοιτητής αργοπορημένος ανοίγει διστακτικά την πόρτα και ζητάει ευγενικά απ'την καθηγήτρια να μπει στην αίθουσα για να παρακολουθήσει την παράδοση.

Η καθηγήτρια αντί κατάφασης ή άρνησης, τον μαλώνει: "Η καρέκλα σου που είναι παιδί μου; Δεν έφερες απ'το σπίτι σου καρέκλα; Εμείς όταν πηγαίναμε στο χωριό μου να δούμε τον Βέγγο στο πανί, σινεμά τότε δεν υπήρχαν, παίρναμε μαζί μας κι ένα σκαμπό!"

...

Επεξήγηση: Η γυναίκα απηύδησε που η αίθουσα διδασκαλίας δεν έχει καρέκλες και για να καθίσουμε αναγκαζόμαστε να μεταφέρουμε καθίσματα από άλλες αίθουσες, διπλανές η ακόμη κι από άλλο όροφο. Αυτό έχει ως συνέπεια, όποιος έρχεται αργοπορημένος στο μάθημα, φαινόμενο συχνότατο, να διακόπτει το μάθημα και να παρελαύνει μπροστά απ'την καθηγήτρια μαζί με την καρέκλα που μεταφέρει, μέχρι να βρει κάπου να κάτσει!Yeah! :)

Η εβδομάδα που πέρασε…

2007-11-09T13:21:00.000+02:00

Με γέμισε ελπίδες πως καμιά φορά το ξεβόλεμα και η αντίσταση απέναντι στην αδικία έχει κάποιες φορές αποτέλεσμα. Μετά από 2 χρόνια ταλαιπωρίας ο πρύτανης απέσυρε την αγωγή και τη μήνυση απέναντι στο συμφοιτητή μας. Δεν ξέρω αν το έκανε από ανωτερότητα, απ’την καλή του τη καρδιά ή ότι φοβόταν κάποιες αποκαλύψεις που θα του επιφύλασσαν στο δικαστήριο, αλλά σημασία έχει ότι αν όλοι καθόντουσαν σπιτάκι τους, στηρίζοντας τον φοιτητή προφορικά κι από τον καναπέ τους, μπορεί σήμερα να του είχε καταστραφεί η ζωή, το μέλλον του, η καριέρα του, να είχε οικονομική δυσπραγία, μη καθαρό ποινικό μητρώο κι ένα σωρό άλλα, που μας ταλανίζουν συνήθως μόνο όταν αφορούν αποκλειστικά το άτομό μας.

Μου επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά πόσο ανυπόφορα ακριβή έχει γίνει η ζωή μας. Για ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης πλήρωσα τις προάλλες 1 ευρώ στο φούρνο της γειτονιάς μου. Τα μαλλιά δε μου έπεσαν τότε. Μου έπεσαν μόλις το γυφτάκι έξω απ’το φούρνο μου ζήτησε 5ευρω!!! (& γρήγορα, γιατί βιαζόταν το πουλάκι μου…!)

Με κούρασε όταν στην τηλεόραση έβλεπα να παίζεται διαρκώς η επανάληψη του σήριαλ με τον Έλληνα και την Τουρκάλα, αυτή τη φορά παιγμένο απ’την Ελληνίδα και τον Αλβανό. Έλεος με τα νούμερα!

Με έκανε να μειδιάσω βλέποντας στα δελτία ειδήσεων ότι η ελληνική αστυνομία και γενικώς η ελληνική νοοτροπία είναι ότι κάνουμε τους καμπόσους σε όσους μας παίρνει! Αναφέρομαι στις απόρθητες χασισοφυτείες της Κρήτης εν αντιθέσει με τις προσαγωγές 18χρονων και μαλλιάδων στα Εξάρχεια άνευ λόγου και αιτίας τις περισσότερες φορές.

Με έκανε να ξεραθώ στα γέλια ακούγοντας, πάλι σε δελτίο ειδήσεων, την κα Διαμαντοπούλου, ναι, την κυρία Διαμαντοπούλου να λέει πως τον Γιωργάκη και Παπαγεωργίου να τον έλεγαν, πάλι θα εκλεγόταν! Εντάξει δε λέω, μπορεί να έφτανε να γίνει μέχρι και Υπουργός Πολιτισμού...

Με έκανε να παρομοιάσω τις καιρικές συνθήκες με το τζόκερ. Το μυστικό είναι να φοράς κοντομάνικο, ζακέτα, μπουφάν και να κουβαλάς κι ένα αδιάβροχο καλού κακού, ώστε να βάζεις και να βγάζεις το κατάλληλο ρούχο αναλόγως με τη στιγμή. Κι αν σου κάτσει...αποφεύγεις το κρύωμα!

Με έκανε να αναλογιστώ ότι τρώμε βλακείες, είτε παραγγέλνουμε είτε μαγειρεύουμε στο σπίτι, γιατί τα υλικά είναι τόσο αγνά όσο οι σκέψεις που κάνουν οι γυναίκες απέναντι στο Johnny Depp, απ'την άλλη βέβαια, του π**στη, τόσα χρόνια με τις βλακείες που καταναλώνουμε δε θα έχουμε αναπτύξει αντισώματα?!

Και τέλος με έκανε να διαπιστώσω ότι ακόμη κι η χειρότερη ταινία γίνεται υπέροχη όταν γίνεται αντικείμενο συζήτησης με την κατάλληλη παρέα, όπου σχολιάζονται τα πιο άκυρα πράγματα που μπορεί να σκεφθεί ποτέ ανθρώπινος νους!

Εξωγήινα

2007-11-03T04:14:00.000+02:00

Αν κοιτώντας τ’αστέρια βλέπουμε μια εικόνα του παρελθόντος του σύμπαντος, (λόγω του ότι απέχουν έτη φωτός), τότε μάλλον έτσι εξηγείται η αμηχανία του Μικρού Πρίγκιπα, όταν ήλθε στη γη. Ίσως περίμενε να συναντήσει δεινόσαυρους! ;)

Σύντομο ανέκδοτο

2007-10-27T17:01:00.000+03:00

Μετρό Θεσσαλονίκης!

Επειδή αργεί λιγάκι να τελειώσει το μετρό της συμπρωτεύουσας, είπαν ν'αρχίσουν ν' αναγγέλουν τις στάσεις στα αστικά λεωφορεία, όπως στο μετρό Αττικής ένα πράγμα...Έτσι μαζί με τις φωτεινές επιγραφές που πλέον κοσμούν τα αστικά και σε προειδοποιούν για την παρούσα και επόμενη στάση, μια γλυκειά φωνή σου υπενθυμίζει: "Στάααση Καμάααρα, bus stop kamaaara!"
Όχι παίζουμε!

Τεεεέλος

2007-10-06T08:45:00.001+03:00

Άλλη μία εβδομάδα εξεταστικής & τέλος!!!
7 μερούλες & πάει αυτό το σκέλος!
Λίγη υπομονή, θα βγω από το έλος.
Έχω τρελαθεί, μήπως τρυπήθηκα από βέλος;
Η Γιαννάκου ντυμένη Γουλιέλμος Τέλος.
Δεν είμαστε πλασμένες η μία για την άλλη, ΤΕΛΟΣ!

Emolicious - About emos

2007-09-25T22:45:00.001+03:00

Did you mean "Fergalicious"?

Με αφορμή τους bloggers στον Σκάι

2007-09-19T15:23:00.000+03:00

Είδατε την εκπομπή με τους bloggers στον Σκάι λίγο πριν τις εκλογές;

Κύλησε κάπως έτσι...

Παρουσιάστρια-Δημοσιογράφος στον Σκάι, απευθυνόμενη στους bloggers:
Ποια είναι η άποψή σας για την πολιτική σκηνή στην Ελλάδα;

Bloggers:
Μπλα, μπλα ,μπλα...

Παρουσιάστρια-Δημοσιογράφος στον Σκάι, εντυπωσιασμένη και απευθυνόμενη στους καλεσμένους δημοσιογράφους:
Το σχόλιό σας;

Δημοσιογράφοι:
Μπλα, μπλα, μπλα…
"Το blogging δε συνιστά δημοκρατικό διάλογο"
"Ο καθένας λέει ό,τι του κατέβει, δεν υπάρχουν κανόνες"
"Το blogging και η συνεχής ενασχόληση με το ίντερνετ οδηγεί στην κοινωνική απομόνωση"
"Η πολιτική απαξίωση δεν είναι η λύση"

...

Θα προσπεράσω τα πρώτα σχόλια σε εισαγωγικά για ευνόητους λόγους και θα μείνω στο τελευταίο, που με προβλημάτισε λιγάκι:
«Η πολιτική απαξίωση δεν είναι η λύση.»

Κρίνοντας απ’τον εαυτό μου, ήδη τη δεύτερη φορά που ψήφιζα στη ζωή μου σε βουλευτικές εκλογές, ένιωθα δυσαρεστημένη κι απογοητευμένη με την πολιτική και σχεδόν αδιάφορη για το εκλογικό αποτέλεσμα, αφού το θεωρούσα ολίγον τι αναμενόμενο.

Αναρωτήθηκα λοιπόν, εφόσον άκουσα τη συγκεκριμένη φράση, μήπως ο δημοσιογράφος είχε δίκιο.

Μήπως δηλαδή οι πολιτικοί μας είναι ικανοί και άξιοι, αλλά εγώ δεν το κατανοώ.
Μήπως οι πολιτικοί μας κάνουν ό,τι μπορούν για το καλό των πολιτών και τη βελτίωση της χώρας, αλλά εγώ είμαι τελείως ανελαστική απέναντι στα μικρά ανθρώπινα λάθη τους.
Μήπως οι πολιτικοί μας έχουν ευθύ και ειλικρινή λόγο, αλλά εγώ είμαι καχύποπτη εκ φύσεως, κρίνοντας προφανώς απ’τον εαυτό μου και τέλος μήπως εγώ αντιμετωπίζω πρόβλημα στο να εμπιστευτώ τους συνανθρώπους μου.
Το πήρα προσωπικά σας λέω!

Οπότε, τι να κάνω, μια και δυο, έψαξα να βρω πληροφορίες για το νέο υπουργικό συμβούλιο.
Ε λοιπόν ο δημοσιογράφος είχε δίκιο.
Όλοι οι νέοι υπουργοί μας είναι σοβαρά πολιτικά πρόσωπα με σπουδές, καριέρα και φιλοδοξίες. Διαβάζοντας τα βιογραφικά τους, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να δω τα πράγματα με μια νέα, πιο αισιόδοξη ματιά. Εξάλλου όλοι οι άνθρωποι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία και ιδιαίτερα οι νέοι. Ιδού:

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Κωνσταντίνος Καραμανλής
Επάγγελμα: Δικηγόρος- Διεθνολόγος.
Σπουδές: Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οικονομικά στο Κολέγιο Deree. Μεταπτυχιακές σπουδές στο Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστόνης με πτυχία master’s στις πολιτικές και οικονομικές επιστήμες. Κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στη διπλωματική ιστορία.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ:

ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Προκόπης Παυλόπουλος
Επάγγελμα: Καθηγητής Πανεπιστημίου, δικηγόρος.
Σπουδές: Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Παρίσι ΙΙ.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Γεώργιος Αλογοσκούφης
Επάγγελμα: Διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (από το 1984) και έγινε καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμο Αθηνών (1990) σε ηλικία μόλις 35 ετών.
Σπουδές: Απεφοίτησε με άριστα από το Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1977) και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του London School of Economics (MSc 1978, PhD 1981).

ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ντόρα Μπακογιάννη
Σπουδές: Πτυχιούχος των Πολιτικών Επιστημών και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και του τμήματος Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Ευάγγελος Μεϊμαράκης
Επάγγελμα: Δικηγόρος.
Σπουδές: Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών, της σχολής Πολιτικών Επιστημών και του τμήματος Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου, με ειδίκευση στα εκλογικά συστήματα και στα φορολογικά.

ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Χρήστος Φώλιας
Επάγγελμα: Έμπορος.
Σπουδές: Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες (B.A. Economics) στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

ΠΕΧΩΔΕ

Γεώργιος Σουφλιάς
Σπουδές: Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός.
Επάγγελμα: Πολιτικός Μηχανικός

ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Ευριπίδης Στυλιανίδης
Επάγγελμα: Δικηγόρος- Ερευνητής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δημοσίου Δικαίου.
Σπουδές: Πτυχιούχος Νομικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, διδάκτορας του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Αμβούργου.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Βασίλειος Μαγγίνας
Επάγγελμα: Δικηγόρος
Σπουδές: Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Δημήτριος Αβραμόπουλος
Επάγγελμα: Διπλωμάτης καρριέρας.
Σπουδές: Πτυχίο Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μεταπτυχιακή Εξειδίκευση στους Διεθνείς Οργανισμούς (Πανεπιστήμιο Βοστώνης/Βρυξέλλες, Masters στα Ευρωπαϊκά Θέματα (Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών (Universite Libre des Bruxelles).

ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Αλέξανδρος Κοντός
Επάγγελμα: Οικονομολόγος.
Σπουδές: Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Παρακολούθησε ειδική εκπαίδευση στη Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. Θεσσαλονίκης. Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του LEICESTER.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Σωτήρης Χατζηγάκης
Επάγγελμα: Δικηγόρος- Οικονομολόγος.
Σπουδές: Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και την Αγγλία, στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Μιχάλης Λιάπης
Επάγγελμα: Δικηγόρος.
Σπουδές: Είναι απόφοιτος του Νομικού και του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Νομική Σχολή στο Παρίσι.

ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Κωνσταντίνος Χατζηδάκης
Επάγγελμα: Δικηγόρος Αθηνών (1992)
Σπουδές: Πτυχίο Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1990)• μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επικοινωνία (Πανεπιστήμιο του Κεντ, 1992).

ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ, ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Γεώργιος Βουλγαράκης
Επάγγελμα: Οικονομολόγος.
Σπουδές: Οικονομικό Τμήμα Πανεπιστημίου Πειραιά, Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

TOΥΡΙΣΜΟΥ

Αρης Σπηλιωτόπουλος
Επάγγελμα: Πολιτικός Επιστήμων και Επικοινωνιολόγος.
Σπουδές: Απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου City του Λονδίνου με πτυχίο μάστερ στην Πολιτική Επικοινωνία και στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Υποψήφιος Διδάκτωρ του Τμήματος Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διακρίθηκε από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ

Μαργαρίτης Τζίμας
Επάγγελμα: Καθηγητής
Σπουδές: Πτυχιούχος Φυσικού Τμήματος ΑΠΘ

ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Θεόδωρος Ρουσόπουλος
Επάγγελμα: Δημοσιογράφος.
Σπουδές: Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα.

Μετά βέβαια…σκέφτηκα και τις ευκαιρίες που δικαιούνται οι νέοι απ’τις πυρόπληκτες περιοχές, οι νέοι άνεργοι πτυχιούχοι, οι νέοι επιστήμονες που για έρευνα φεύγουν στο εξωτερικό, οι νέοι που ανήκουν στη γενιά των 700 ευρώ…όμως προσπάθησα να διώξω τις κακές σκέψεις. Η πολιτική απαξίωση δεν είναι η λύση.

Αναμένουμε λοιπόν την αξίωση...

Έρωτας + Πολιτική

2007-09-12T09:58:00.000+03:00

Οι πολιτικοί μιλούν για οράματα,
όμως τα οράματα θέλουν ρομαντισμό.

Όταν οι ομιλίες των πολιτικών μας
είναι σκηνοθετημένες
από επικοινωνιολόγους και image makers,

το έργο μοιάζει περισσότερο με τσόντα
…και μάντεψε ποιον ρόλο έχεις!

*Παρεμπιπτόντως, πότε ακριβώς έγινε η μετάλλαξη των δακρύων λύπης και αγανάκτησης των ψηφοφόρων, για τα καμένα δάση στη δυτική Πελοπόννησο, σε δάκρυα χαράς, για την κατασκευή της Ιονίας Οδού, στην ίδια ακριβώς περιοχή; Διότι στο ενδιάμεσο έλειπα!

Πρόχειρες σκέψεις: «Γιατί το Ελληνικό Πανεπιστήμιο υπερέχει»

2007-09-04T19:26:00.000+03:00

Διότι:

όταν οι παραδόσεις δεν επαρκούν,

ο καθηγητής δεν είναι πάντα μεταδοτικός,

τα συγγράμματα είναι ενίοτε ανύπαρκτα ή στην καθαρεύουσα,

τα εργαστήρια είναι ανύπαρκτα ή τις περισσότερες φορές απαρχαιωμένα,

οι φοιτητές δε χωράν στις αίθουσες,

η τεχνολογία και η έρευνα είναι προστατευόμενα είδη,

η γραμματεία είναι ανοιχτή καθημερινά μόνο για 1,5 ώρα,

και το πρόγραμμα των εξετάσεων αλλάζει τελευταία στιγμή*,

οι φοιτητές μέσα από αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να μάθουν και να περάσουν ένα μάθημα κι αυτό τους κάνει πολυμήχανους, πονηρούς, εφευρετικούς και βελτιώνει τα αντανακλαστικά τους, όπως είναι φυσικό.

Για όλα αυτά λοιπόν, ευχαριστώ.

*Σήμερα έδινα ένα μάθημα στις 5 το απόγευμα, αλλά τελευταία στιγμή η ώρα εξέτασης του μαθήματος πήγε στη 1 το μεσημέρι. Προσωπικά το έμαθα κατά λάθος, κάπου στις 2 το μεσημέρι...

Σκέψεις...ανόητες

2007-08-26T17:32:00.000+03:00

1.Η Κίνα πρωταθλητής στην πρόκληση τεχνητής βροχής

2.ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΗΛ.: 2124338-9 FAX: 5242305
E-MAIL: ax2u028@minagric.gr & ax2u030@minagric.gr
ΑΘΗΝΑ 16.05.2001

Το Υπουργείο Γεωργίας σε συνεργασία με τον ΕΛΓΑ κατήρτισε πρόγραμμα τεχνητής πρόκλησης βροχής στους ορεινούς όγκους της Δυτικής Θεσσαλίας.
Το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα, το οποίο για πρώτη φορά εφαρμόζεται στη χώρα μας για τις ανάγκες της γεωργίας, θα καλύψει τις νότιες κλιτές των ορεινών όγκων Αντιχάσια και Χάσια και τις ανατολικές κλιτές των ορεινών όγκων της Πίνδου (Κερκέτιο Όρος μέχρι την περιοχή του φράγματος Ταυρωπού.
Στόχος είναι η διασπορά των νεφών, η οποία θα γίνει με εναέρια μέσα (αεροπλάνα), για τον εμπλουτισμό των υδάτινων ταμιευτήρων και φραγμάτων της περιοχής.
Η εφαρμογή του προγράμματος θα γίνει από την 1η Ιουνίου μέχρι την 10η Ιουλίου.
Φορείς υλοποίησης του έργου θα είναι το Κέντρο Μετεωρολογικών Εφαρμογών του ΕΛΓΑ σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και τον καθηγητή του Α.Π.Θ. κ. Καρακώστα Θ., ειδικό σε θέματα τροποποίησης καιρού.
Όπως είναι γνωστό, τα προγράμματα αυτά εφαρμόζονται με ιδιαίτερη επιτυχία από το 1966 στις ΗΠΑ, Αραβικές και Αφρικανικές χώρες, Αυστραλία κλπ.).
Το Υπουργείο Γεωργίας και ο ΕΛΓΑ, όπως δήλωσε ο Υπουργός Γεωργίας κ. Γιώργος Ανωμερίτης, σε στενή συνεργασία με την ΕΥΔΑΠ και τη ΔΕΗ θα καταρτίσουν εντός του 2001 ολοκληρωμένο πρόγραμμα αύξησης βροχής, το οποίο θα εφαρμοσθεί σε συγκεκριμένες περιοχές από το τέλος του φθινοπώρου 2001.

Εφιάλτης

2007-08-25T18:54:00.000+03:00

Στάχτη, τα όνειρα μιας ζωής
κι απόγνωση συναθροισμένη
σε πνίγουν μαζί με τους καπνούς
Ελλάδα μου καημένη...

Κλειστόν λόγω (3πλής) εξεταστικής

2007-08-15T15:55:00.000+03:00

Τα λέμε σε 2 μήνες...

*Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν :)

Η Χαλκιδική για μένα…

2007-07-23T22:03:00.000+03:00

…είναι τα παιδικά μου καλοκαίρια, γεμάτα θάλασσα, παγωτά, ποδήλατο, κρυφτό κι ένα ευχάριστο βουητό από παιδικές φωνές

…ο τόπος που μεγάλωνα, ψήλωνα, ωρίμαζα, συγχρωτιζόμενη με παιδιά όλων των ηλικιών απ’ τη γειτονιά του οικισμού

…οι κατασκηνώσεις που πήγαινα με τις φίλες μου και κάναμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι

…τα βράδια με την παρέα, στην παραλία, με κιθάρα ή με «τα καλά μας» σε θερινά club

…οι γεωτρήσεις και τα ευφάνταστα «γλυπτά» που έκανα στην άμμο

…οι πρόχειρες ψαροταβέρνες, εκεί που σκάει το κύμα, με τα πεντανόστιμα θαλασσινά

…οι κρυφές παραλίες που ανακαλύπτουμε, περιπλανώμενοι μέσα από χωράφια, όποτε θέλουμε να έχουμε την ησυχία μας

…οι καυτοί λουκουμάδες των πλανόδιων στη θάλασσα, τη στιγμή που λυσσάς απ’ την πείνα και που σου αφήνουν προσωρινό ενθύμιο ένα αστείο λευκό, πασπαλιστό μουστάκι

…τα σπάνια κοχύλια, που βρίσκω στην αμμουδιά, και κάνω συλλογή ή βραχιολάκια με κλωστή

…ο ανθισμένος κήπος μας στο εξοχικό και ο μπαξές, που με πλημμυρίζουν χρώματα και μυρωδιές

…τ’ αηδόνια που συναγωνίζονται σε άτυπο διαγωνισμό με τα τζιτζίκια και νικούν πάντα

…και τέλος, εκεί που το καλοκαίρι βρίσκονται οι περισσότεροι άνθρωποι που αγαπώ, πιο ήρεμοι, πιο όμορφοι, πιο χαμογελαστοί, με το χαμόγελο τους να κάνει αντίθεση με το ηλιοκαμένο δέρμα τους.

*Εντάξει, μπορεί η Χαλκιδική να μην είναι τέλεια, αλλά οι παραπάνω λόγοι είναι περίπου αυτοί, που καμιά φορά με κάνουν να ξεχνώ τ’ αρνητικά της! :)

Τα βρήκα! :)

2007-07-19T00:05:00.000+03:00

Τα βρήκα, τα βρήκα! Τα γυαλιά μου εννοώ! Δηλαδή, μια φίλη μου τα βρήκε, που είναι πολύ παρατηρητική. Έχει την ικανότητα να σκανάρει τον χώρο που την περιβάλλει σε δευτερόλεπτα! Πράγμα ακατόρθωτο για μένα.
Ήταν λοιπόν ξεχασμένα σε μια αίθουσα, κάπου στη σχολή. Απείραχτα εδώ και 2 εβδομάδες. Χάρηκα πολύ που τα βρήκα, όμως περισσότερο χάρηκα για την παιδεία των συμφοιτητών μου.(Μου έχει συμβεί ακριβώς το ίδιο παλαιότερα και με μπουφάν! Είμαι λίγο ξεχασιάρα, τ’ομολογώ!)

Έτσι εδώ και λίγες μέρες, η όραση μου έχει γίνει κάπως ευκρινέστερη. Ωστόσο δεν είμαι σίγουρη ότι επιθυμώ τ' ο,τιδήποτε ευκρινές στο οπτικό μου πεδίο.

Όπως π.χ. το κυκλοφοριακό χάος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης λόγω των εργασιών του μετρό

ή την live κλοπή πορτοφολιού, μπροστά στα μάτια μου, στα λαδάδικα και την καταδίωξη του κλέφτη που ακολούθησε, από το θύμα της κλοπής κι από πολλούς ακόμη θαμώνες των μαγαζιών εκεί γύρω(!)

ή τέλος, τη γη να τρέμει κάτω απ’τα πόδια μου τη στιγμή που βρίσκομαι στο ενδιάμεσο παμπάλαιων κτιρίων στο Βαρδάρη, εξαιτίας σεισμού 4,7 ριχτέρ!

Απ’την άλλη βέβαια, έχει πλάκα να παρατηρώ λεπτομερώς, σκηνές στο ταξί, όπως η ακόλουθη:

Οδηγός στο ταξί που έχω πάρει, είναι γυναίκα, ωραία, άνετη, με tattoo στην πλάτη, που φλερτάρει με τον οδηγό του διπλανού ταξί, εν κινήσει. Μόλις τα ταξί απομακρύνονται, τα πειράγματα συνεχίζουν μέσω ασυρμάτου. Τους διαλόγους γεμάτο υποννούμενα, ακολουθή η διευκρίνιση της ταξιτζούς προς εμένα:

«Άντρας μου είναι! Έχουμε διαφορετικά ταξί, για να δουλεύουμε ίδιες ώρες! Ε με βοηθάει λίγο μέσω ασυρμάτου σήμερα, γιατί είναι η πρώτη μου μέρα. Δεν είμαι κι από αυτά τα μέρη. Πριν λίγους μήνες ήρθα εδώ διακοπές. Πελάτισσα στο ταξί του ήμουν, τον γνώρισα, μου ‘λεγε μείνε άλλη μια μέρα, μείνε άλλη μια μέρα, και μιας κι έμεινα, έπιασα μια δουλειά, λογοδoθήκαμε, έβγαλα δίπλωμα και να’μαι!»

Η διαδρομή έκλεισε με ξενάγηση της ταξιτζούς στην πόλη και κάπου εδώ τελειώνει και το σημερινό ατελείωτο post! :P

ΥΓ: Να θυμηθώ να κάνω τάμα στον Άγιο Φανούριο!

Meine Brille

2007-07-11T08:33:00.000+03:00

Βλέπω dvd, το ματωμένο διαμάντι. Φοράω τα γυαλιά μου. Μετά από λίγη ώρα αποφασίζω ότι προτιμώ ν'αφήσω τον αστιγματισμό μου να λειτουργήσει ελεύθερα. Δεν είναι ανάγκη να βλέπω τους ακρωτηριασμούς με όλες τις λεπτομέρειες. Βγάζω και τοποθετώ κάπου τα γυαλιά μου. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, γυρίζω τα κοιτάζω και σκέφτομαι, καλή κρυψώνα για χαμένο θησαυρό, πώς μου ήρθε και τα έβαλα εκεί; Να τα πάρω από εκεί μετά το πέρας της ταινίας, γιατί θα τα ξεχάσω κι άντε να τα βρω μετά.

...

2 εβδομάδες μετά κι ακόμη ψάχνω τα γυαλιά μου!!!!!
Πού τα έχω βγάλει ρε γμτ;;;
Έφαγα τον κόσμο! Μέχρι και γενική καθαριότητα έκανα αλλά δεν τα βρήκα πουθενά!
Μέχρι και μάθημα έδωσα χωρίς αυτά. Αναγκάζομαι να κάνω σχέδια στον υπολογιστή χωρίς αυτά. Δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα όρασης, αλλά όσο να'ναι είναι κουραστικό κι επίσης εκνευριστικό, που δεν τα βρίσκω!

Χθες, άλλη μια μέρα που τα έψαχνα μάταια και τα νευράκια μου είχαν γίνει κορδέλες, είπα να κάνω κάτι για να ξεχαστώ, ένα ανούσιο διαδικτυακό τεστάκι, μπας και καθαρίσει λίγο το μυαλό και πάρει μπρος η μνήμη. Το τεστάκι θα μου έλεγε με ποιον σελέμπριτι μοιάζω. Παρακάτω είναι τα αποτελέσματα.

(click επάνω)

όπως καταλαβαίνετε το τεστάκι μ'έκανε να νιώσω λίγο καλύτερα, δεν είμαι η μόνη που ψάχνει τα γυαλιά της!!!!!

Φιλία

2007-07-02T23:28:00.001+03:00

Δεν ξέρω αν οι μαϊμούδες έχουν ανώτερη ευφυΐα, στο παρόν βίντεο όμως, επιδεικνύουν σίγουρα ανώτερα συναισθήματα :)

Ναι μεν, αλλά...

2007-07-02T19:55:00.000+03:00

Είμαι πολύ ευαίσθητη σε θέματα περιβάλλοντος. Θέλω πολύ να συμμετέχω σε διαδικασίες όπως η ανακύκλωση, αλλά δυστυχώς δεν έχει ειδικό κάδο στη γειτονιά μου.

Μισώ το ρατσισμό. Είμαι κάθετη σ’αυτό. Ε απέναντι στους Αλβανούς είναι λογικό να νιώθω κάποια ξενοφοβία. Απ’τον καιρό που ήρθαν στην Ελλάδα η εγκληματικότητα έχει ανέβει κατακόρυφα.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους, μάλιστα έχω πολλούς φίλους που είναι ομοφυλόφιλοι. Όχι, δε με έχουν φλερτάρει ποτέ. Εννοείται πως δε θέλω με τίποτα να είναι το παιδί μου gay!

Ναι, είμαι άνεργος. Άσε, δεν υπάρχουν δουλειές. Τι; Να πάω πλασιέ; Με τίποτα!

Δεν υπάρχουν άντρες σήμερα. Ναι, μου αρέσει κάποιος, αλλά σιγά μην του το δείξω. Πως να το κάνουμε, είμαι παραδοσιακή γυναίκα.

Ναι, συμμετέχω ενεργά στις κινητοποιήσεις της ανεξάρτητης αριστεράς. Νομίζω πως όλοι πρέπει να δραστηριοποιηθούν και να πάρουν θέση απέναντι σε μια τόσο αυταρχική κυβέρνηση. Τι θα κάνω μετά τη σχολή; Έχω ένα μέσο να μπω στο δημόσιο.

Τι ηλίθια αυτά τα μοντέλα! Με το ζόρι τα ΜΜΕ να μας περάσουν ως πρότυπα ομορφιάς αυτά τα αφελή, ανορεξικά πλάσματα. Σ’αφήνω τώρα φιλενάδα, θα μου κόψει η μάσκα στο πρόσωπο κι έχω να ετοιμάσω μαρουλοσαλάτα.

Δεν είναι άτομα με ειδικές ανάγκες, αλλά με ειδικές ικανότητες. Όχι, στους παραολυμπιακούς δεν πήγα. Δεν θ’άντεχα να βλέπω, θα μαύριζε η ψυχή μου.

Άκουσες για τα παιδιά στην Κίνα που τα εκμεταλλεύονται οι πολυεθνικές για ένα κομμάτι ψωμί; Τι απανθρωπιά και τι εκμετάλλευση υπάρχει στον κόσμο… Α τώρα που είπα Κίνα, πήρα ένα καταπληκτικό πάμφθηνο φορεματάκι απ’τα κινέζικα!

Τι άποψη έχεις για την Πάνια; Εγώ απορώ πως δεν την έχει κόψει ακόμη το ΕΣΡ. Αν τη βλέπω; Ε τη βλέπω καμιά φορά με παρέα, για να γελάσουμε.

Τι προτιμάς;

2007-06-29T20:06:00.000+03:00

Καλντερίμι στο Πήλιο

http://anadasosi.blogspot.com/

Smiling Fish

2007-06-27T21:02:00.001+03:00

Απλά υπέροχο :)

Πήρα δίπλωμαααα!!!!!

2007-06-27T16:08:00.000+03:00

Γιούχουυυυυ! Και με την πρώτη παρακαλώ! Μου φάνηκε μάλιστα, τόσο εύκολο τελικά, το να πάρει κάποιος δίπλωμα, που έχω αρχίσει να ανησυχώ για τους υπόλοιπους οδηγούς! :P

Ο τέλειος άντρας

2007-06-20T16:07:00.000+03:00

Μου ζητήθηκε απ'την Crucilla να περιγράψω τον τέλειο άντρα. Ο τέλειος άντρας για μένα είναι ο ιππότης πάνω στο άσπρο άλογο... Αστειεύομαι! (Μα ποιες κοπέλες έχουν τέτοιες φαντασιώσεις; Η Ραπουνζέλ ίσως;) Τέλος πάντων, τέλειος δεν είναι κανείς μας, ιδανικός για μένα είναι, εκείνος που με αγαπάει και μου το αποδεικνύει καθημερινά. Μιας και αναφέρθηκα σε ιππότες όμως, ας πω μια ιστορία!

Μια φορά κι ένα καιρό, σ'ένα μακρινό Βασίλειο, ήταν μία όμορφη πριγκίπισσα σε ηλικία γάμου- τα'χε δεν τα'χε κλείσει τα 18. Ο πατέρας της λοιπόν, και Βασιλιάς της χώρας, οργάνωσε δημοπρασία, εεε χορό ήθελα να πω, όπου καλούσε όλους τους πρίγκιπες των γειτονικών Βασιλείων για να επιλέξει η κόρη του σύζυγο. Οι προσκλήσεις μοιράσθηκαν και ο χορός έγινε με όλες του τις τιμές. Οι πρίγκιπες προσήλθαν με πλουσιοπάροχα δώρα, υπηρέτες και άμαξες να τους ακολουθούν, όμως κανείς τους ωστόσο δεν κατάφερε να συγκινήσει την πριγκίπισσα. Προς έκπληξη μάλιστα της τελευταίας, στον χορό, προσήλθε απρόσκλητος κι ένας ιππότης για να ζητήσει το χέρι της. Η πριγκίπισσα δεν το πίστευε, κρυφογελώντας του είπε πως, αν όντως αξίζει να γίνει άντρας της, να την περιμένει, 100 μέρες κάτω απ'το μπαλκόνι της.

Έτσι κι έγινε λοιπόν, ο ιππότης με την καρεκλίτσα του, κάθισε κάτω από το μπαλκόνι της πριγκίπισσας, που τόσο επιζητούσε και περίμενε. Περίμενε 1 μέρα, 2 μέρες, 3 μέρες... Είχε αρχίσει να τον θερίζει η πείνα και η δίψα, όμως άντεχε. Έτσι πέρασαν 1 μήνας, 2 μήνες, 3 μήνες... Ακόμη και η πριγκίπισσα είχε απορήσει με την επιμονή και την υπομονή του. 90 μέρες είχαν περάσει κι είχε πιάσει αράχνες ο καημένος, όμως ακόμη 10 μέρες έμεναν. Έτσι, πέρασε η 91η μέρα, η 92η,η 93η...μέχρι που έφτασε η 99η μέρα. Όταν ξημέρωσε εκείνη η μέρα, ο ιππότης σηκώθηκε από την καρεκλίτσα του, ξεπιάστηκε, ξεσκονίστηκε, πήρε την καρεκλίτσα του κι εξαφανίστηκε! The end.

Στο'πα και στο ξαναλέω...

2007-06-18T10:04:00.000+03:00

"Ωχ, πάλι δεν έχω φάκελλο και γραμματόσημα!" μονολογούσα κάθε φορά που ήθελα να στείλω γράμμα, πράγμα που μόνο σπάνια δε συνέβαινε. "Θ'αναγκαστώ πάλι να αγοράζω από το ψιλικατζίδικο με τη στρουμπουλή κυρία απέναντι σπό το ταχυδρομείο, που ως ψυχαναγκαστική ζυγίζει με ακρίβεια γραμμαρίου ακόμη και τη μία σελίδα που θέλω να στείλω!" γκρίνιαζα κάθε φορά. Στην πραγματικότητα, περισσότερο με ενοχλούσαν οι ρυθμοί χελώνας που είχε υιοθετήσει...πραγματικό βασανιστήριο σε περίπτωση που βιαζόμουν! Είχα πειστεί, ότι η κυρία αυτή, απολαμβάνει πλήρως τη συγκεκριμένη ιεροτελεστία, να διαλέξει τον κατάλληλο φάκελο, να τον ζυγίσει μαζί με το γράμμα, να ελέγξει τις χρεώσεις των γραμματοσήμων, να κολλήσει με κόλλα τον φάκελο για να κλείσει, να γράψω τα στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη και τέλος να την πληρώσω και να μου δώσει αργόσυρτα τα δυσεύρετα ρέστα μου! Με λίγα λόγια, ένας μικρός μαραθώνιος!

Αυτό είχα στο μυαλό μου και σήμερα λοιπόν, που πήγα, ως συνήθως βιαστική να εφοδιαστώ τα κατάλληλα για την αλληλογραφία μου. Την ώρα όμως που έγραφα τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη πάνω στο φάκελο, μια νεαρή τσιγγάνα, μ'ένα μωρό στην αγκαλιά μπήκαν στο μαγαζί και μου τράβηξαν την προσοχή. Η κοπέλα έδειξε να αισθάνεται αμήχανα από την παρουσία μου, οπότε παραμέρισα προς το βάθος του μαγαζιού. Αφού η κοπέλα είδε πως δε θα έφευγα άμεσα, αναγκάστηκε να ζητήσει αυτό που ήθελε από την ψιλικατζού, δηλαδή να συμπληρώσει για εκείνη μια επιταγή με λίγα χρήματα για τον άντρα της, που κρατούνταν σε φυλακές ανηλίκων. Η ψιλικατζού πρόθυμα την εξυπηρέτησε και άρχισε να γράφει τα απαραίτητα πάνω στην επιταγή, χωρίς ούτε ένα σχόλιο. Έπειτα η νεαρή κοπέλα ευχαρίστησε κι έφυγε, ενώ εγώ πλησίασα στον πάγκο για να πληρώσω. Δεν ανταλλάξαμε κουβέντα με την ψιλικατζού για το γεγονός, απλά τη χαιρέτησα και βγήκα από το μαγαζί, σκεπτόμενη, πως την επόμενη φορά που θα με πιάσει η γκρίνια και τα μικροαστικά, να κουνήσω ελαφρώς το κεφάλι μου μπας και επανέλθει το μυαλό στη θέση του...

Σαν σήμερα

2007-06-15T11:21:00.000+03:00

15 Ιουνίου

το 763 π.X. ... οι Ασσύριοι καταγράφουν έκλειψη ηλίου.

το 1215... η πρώτη εμβρυακή μορφή διακήρυξης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ιωάννης ο Ακτήμων υπογράφει τη Magna Carta, το μεγάλο χάρτη για τις αγγλικές ελευθερίες, με την οποία παραχωρεί μέρος των εξουσιών του στους ευγενείς. Περιλαμβάνει 63 άρθρα, που θεσπίζουν τους κανόνες της λειτουργίας του αγγλικού πολιτεύματος.

το 1300... ο Δάντης ανακηρύσσεται ως ένας από τους έξι άρχοντες της Φλωρεντίας. Οι πολιτικές του μεταρρυθμίσεις οδήγησαν στην εξορία του από την γενέτειρά του.

το 1330... γεννιέται ο πρίγκιπας της Ουαλίας, Εδουάρδος, στρατιωτικός αρχηγός στον Εκατονταετή Πόλεμο. Εξαιτίας της τρομερής του εκστρατείας οι Γάλλοι τον ονόμασαν "Μαύρο Πρίγκιπα".

το 1389... ολοκληρώνεται η Μάχη του Κοσόβου. Η Τουρκία ηττάται από τους Σέρβους.

το 1467... πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών ο Φίλιππος ο Καλός, Δούκας της Βουργουνδίας.

το 1590... ο πάπας Λέων Ι' απειλεί ότι, θα αφορίσει τον Μαρτίνο Λούθηρο.

το 1594... γεννιέται ο Γάλλος ζωγράφος Νίκολας Πουσάν, ιδρυτής του κλασικισμού του 17ου αιώνα.

το 1667... πραγματοποιείται η πρώτη μετάγγιση αίματος, από πρόβατο σ' ένα 15χρονο αγόρι (350 ml). Τη μετάγγιση κάνει ο Ζαν Μπατίστ Ντενίς, γιατρός του Λουδοβίκου ΙΔ'. Το αγόρι μετά από λίγο πεθαίνει και ο Μπατίστ κατηγορείται για φόνο.

το 1752... ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και ο γιος του εκτελούν, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, το διάσημος πείραμα τους με τον χαρταετό και το κλειδί, αποδεικνύοντας την ορθότητα της θεωρίας του Φραγκλίνου, πως ο κεραυνός είναι ηλεκτρισμός.

το 1836... το Αρκάνσας ανακηρύσσεται 25η Πολιτεία των ΗΠΑ.

το 1843... γεννιέται ο Έντβαρντ Γκριεγκ, ο επιφανέστερος Νορβηγός συνθέτης του 19ου αιώνα.

το 1844... ο Τσαρλς Γκουντγίαρ κατοχυρώνει την ευρεσιτεχνία του για τα ομώνυμα ελαστικά αυτοκινήτου.

το 1846... αντιπρόσωπο της Βρετανίας και των ΗΠΑ υπογράφουν τη συνθήκη του Όρεγκον, καθορίζοντας έτσι τα σύνορα ΗΠΑ - Καναδά.

το 1864... κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου αρχίζει η καθοριστική για τον πόλεμο Μάχη του Πίτερσμπουργκ. Οι Βόρειοι με στρατηγό τον Οδυσσέα Γκραντ αντιπαρατίθενται στους Νότιους, που διοικούνταν από τον στρατηγό Ρόμπερτ Λι και πολεμούν για τελευταία φορά.

το 1869... ο Αμερικανός Mike McCoole κερδίζει τον Βρετανό Tom Allen στον πρώτο αγώνα πυγμαχίας με γυμνά χέρια που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο.

το 1869... ο Τζον Γουέσλι Χάιατ κατοχυρώνει την ευρεσιτεχνία για το υλικό σελιλόιντ.

το 1877... αποφοιτεί ο πρώτος Αφροαμερικανός από την Στρατιωτική Ακαδημία του Γουέστ Πόιντ των ΗΠΑ.

το 1878... η πρώτη προσπάθεια για κινητή εικόνα γίνεται από τον Edward Muggeridge ο οποίος στην προσπάθεια του να κερδίσει ένα στοίχημα από τον Leland Stanford, ότι κανένα από τα πέταλα του αλόγου δεν ακουμπάει στο έδαφος κατά τον καλπασμό τραβάει μια σειρά 12 φωτογραφιών από 12 διαφορετικές κάμερες.

το 1885... πεθαίνει ο Φρειδερίκος Γ', Αυτοκράτορας της Γερμανίας και Βασιλιάς της Πρωσίας.

το 1900... φωτίζονται με φωταέριο οι αθηναϊκοί δρόμοι Σταδίου, Ερμού, Αιόλου και Φιλελλήλων.

το 1902... γεννιέται ο Έρικ Έρικσον, Αμερικανός ψυχίατρος, που συνέβαλε στην ψυχολογία με τις μελέτες του για την ανάπτυξη του παιδιού και την κρίση ταυτότητας.

το 1909... οBenjamin Shibe πατεντάρει την μπάλα του μπέιζμπολ με πυρήνα από φελό.

το 1911... ιδρύεται η ΙΒΜ.

το 1911... σοβαρά επεισόδια σημειώνονται στην ελληνική Βουλή, με αφορμή την επαναφορά του διαδόχου στο στράτευμα.

το 1914... γεννιέται ο Γιούρι Αντρόποφ, ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης για 15 μόλις μήνες (1982-1984).

το 1919... ολοκληρώνεται η πρώτη υπερατλαντική πτήση χωρίς στάση, από τον Άγγλο πιλότο Τζον Άλκοκ και τον Αμερικανό υποσμηναγό Άρθουρ Μπράουν.

το 1920... η Γερμανία εκχωρεί τη Βόρεια Σιλεσία στη Δανία.

το 1921... νέο πολεμικό συμβούλιο πραγματοποιείται στη Σμύρνη υπό τον βασιλιά Κωνσταντίνο και με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού Γούναρη.

το 1924... ιδρύεται η ομάδα ποδοσφαίρου της AS Monaco.

το 1924... στη Βουλγαρία, δολοφονείται ο ηγέτης των αγροτών Μ. Πετκόφ.

το 1924... στο Νιου Τζέρσι των ΗΠΑ, σε σιδηροδρομικό δυστύχημα σκοτώνονται 39 άτομα και τραυματίζονται τουλάχιστον 50.

το 1930... στη Νέα Υόρκη ολοκληρώνονται τα σχέδια για την ανέγερση του οικοδομικού συγκροτήματος "Ροκφέλερ".

το 1933... οι Κουβανοί αντάρτες δέχονται τη μεσολάβηση του απεσταλμένου των ΗΠΑ.

το 1940... η σημαία του Γ' Ράιχ υψώνεται στις Βερσαλλίες.

το 1942... γεννιέται η περιβόητη Ξαβιέρα Χολάντερ, πρώην πόρνη και συγγραφέας.

το 1945... η 23χρονη Αμερικανίδα ηθοποιός Τζούντι Γκάρλαντ παντρεύεται το σκηνοθέτη Βινσέντε Μινέλι, γονείς της επίσης ηθοποιού και τραγουδίστριας Λάιζα Μινέλι.

το 1946... γεννιέται ο διεθνούς φήμης Έλληνας τραγουδιστής Ντέμης Ρούσος.

το 1947... ο Lew Worsham κερδίζει τον Sam Snead στο πρώτο US Open Golf Tournament που μεταδίδεται τηλεοπτικά από τοπικό σταθμό του Oakmont των ΗΠΑ.

το 1951... με κατ' οίκον περιορισμό τιμωρούνται οι πρωτεργάτες του κινήματος ΙΔΕΑ της 31ης Μαΐου.

το 1952... δημοσιεύεται στις ΗΠΑ το "Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ".

το 1953... κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης μάχης, που λαμβάνει χώρα στην Κορέα από το 1951, οι 30.000 κομμουνιστές στρατιώτες διαλύουν τις ανέτοιμες για πόλεμο 5η και 6η μεραρχίες της Νότιας Κορέας, που είναι παραταγμένες σε διάφορα μέτωπα, σε μήκος 30 μιλίων.

το 1954... ιδρύεται στην Βασιλεία της Ελβετίας η UEFA (Union of European Football Associations) με 31 χώρες-μέλη την ημέρα, που ξεκινάει η τελική φάση του 5ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και τη χρονιά, που γιορτάζει η FIFA τα 50 χρόνια της. Ως πρώτη προσωρινή έδρα χρησιμοποιούνται τα γραφεία της γαλλικής ομοσπονδίας στο Παρίσι με πρώτο γ.γ. τον Henri Delaunay, εμπνευστή του Κυπέλλου Εθνών.

το 1956... οι ανασκαφές στην Πύλο φέρνουν στο φως σε πολύ καλή κατάσταση το μεγαλοπρεπές ανάκτορο του Νέστορα.

το 1956... συναντιούνται για πρώτη φορά ο Τζον Λένον και ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ, των θρυλικών "Μπιτλς".

το 1958... η αρχαιολογική σκαπάνη στην Πέλλα, τη γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, φέρνει στο φως σημαντικά ψηφιδωτά της ελληνιστικής εποχής.

το 1963... γεννιέται η Αμερικανίδα ηθοποιός Έλεν Χαντ, που κέρδισε το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία "Καλύτερα δεν γίνεται", με συμπρωταγωνιστή τον Τζακ Νίκολσον.

το 1964... γεννιέται η Αμερικανίδα ηθοποιός Κόρτνεϊ Κοξ-Αρκέτ, η γνωστή Μόνικα από τα "Φιλαράκια".

το 1964... τα τελευταία γαλλικά στρατεύματα αποχωρούν από την Αλγερία.

το 1969... γεννιέται ο Άις Κιούμπ, ράπερ και ηθοποιός.

το 1977... διεξάγονται στην Ισπανία οι πρώτες ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές τα τελευταία 41 χρόνια, δύο χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φρανσίσκο Φράνκο. Νικητής αναδεικνύεται ο Αντόλφο Σουαρέζ και ο Δημοκρατικός Κεντρώος συνασπισμός του.

το 1979... 300 περίπου Σαντινίστας αντάρτες εισβάλουν στη Νικαράγουα από την Κόστα Ρίκα.

το 1982... η Ουγγαρία κερδίζει με 10-1 το Ελ Σαλβαδόρ στο Elche της Ισπανίας σημειώνοντας το μεγαλύτερο σκορ σε τελική φάση στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Laszlo Kiss που μπαίνει αλλαγή στο 55ο λεπτό σημειώνει 3 από τα γκολ και γίνεται ο πρώτος παίκτης αλλαγή που σημειώνει χατ-τρικ σε τελική φάση.

το 1982... ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου ανακοινώνει την υποτίμηση της δραχμής κατά 15%.

το 1982... στον ΟΗΕ, οι Σοβιετικοί δεσμεύονται ότι, δεν θα χρησιμοποιήσουν πρώτοι πυρηνικά όπλα.

το 1983... αρχίζει στο Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη του "δράκου" λοκατζή Κυριάκου Παπαχρόνη.

το 1984... πεθαίνει ο Αμερικανός συνθέτης Ρόμπερτ Μέρεντιθ Γουίλσον. Προτάθηκε για Όσκαρ για τη μουσική που συνέθεσε για τον "Μεγάλο Δικτάτορα" του Τσάρλι Τσάπλιν.

το 1985... η αεροπειρατεία, που σημειώθηκε την προηγούμενη μέρα σε αεροσκάφος Μπόινγκ 727 της TWA, λίγα λεπτά αφού απογειώθηκε από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, συνεχίζεται. Μεταξύ των ομήρων είναι και 16 Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου τραγουδιστή Ντέμη Ρούσου. Οι αεροπειρατές, ριζοσπάστες Σιΐτες, μέλη του "Ισλαμικού Ιερού Πολέμου", οδήγησαν το αεροσκάφος αρχικά στη Βηρυτό, μετά στο Αλγέρι και από εκεί πάλι στη Βηρυτό, απειλώντας να το ανατινάξουν αν δεν απελευθερώνονταν όλοι οι Σιίτες Μουσουλμάνοι, που κρατούνται στο Ισραήλ. Η αεροπειρατεία έληξε μετά από 17 ημέρες, χωρίς να υπάρξουν θύματα.

το 1989... ο ηγέτης της ΕΣΣΔ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ολοκληρώνει την 4ήμερη επίσκεψή του στη Δυτική Γερμανία, όπου κάνει ιστορικές δηλώσεις για τις φοιτητικές εξεγέρσεις στην Κίνα και το Τείχος του Βερολίνου.

το 1990... στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, έχουν καεί 85.000 στρέμματα δασών.

το 1991... η Κροατία αποχωρεί από τη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία και ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της.

το 1991... στην Ινδία, δύο άτομα συλλαμβάνονται με την κατηγορία ότι, συμμετείχαν στη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Ρατζίβ Γκάντι.

το 1991... στην Ινδία, Σιίτες μαχητές καταλαμβάνουν δύο τρένα και σκοτώνουν 76 επιβάτες, κυρίως Ινδούς, σε μια προσπάθεια να τρομάξουν τους ψηφοφόρους και να απέχουν από τις εκλογές του βόρειου κρατιδίου Πουντζάμπ.

το 1992... ο Πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόροφ με επιστολή του στον Πορτογάλο πρόεδρο του Συμβουλίου ΥΠΕΞ της ΕΟΚ ζητά την άμεση αναγνώριση της Δημοκρατίας, απορρίπτοντας την αλλαγή του ονόματος που διεκδικεί.

το 1992... στη Γιουγκοσλαβία, Πρόεδρος εκλέγεται ο Σέρβος νομπελίστας Ντομπρίτσα Κόσιτς.

το 1992... φιλοϊρανοί απαγωγείς ελευθερώνουν τους δυο Γερμανούς, που εργάζονταν σε οργανώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας, μετά από 1.127 ημέρες ομηρίας.

το 1993... ο πρώην κομμουνιστής ηγέτης του Αζερμπαϊτζάν Γκαϊντάρ Αλίγεφ επιστρέφει στο Μπακού μετά την εκλογή του στην προεδρία του Κοινοβουλίου

το 1993... στο Αφγανιστάν, 115 άτομα σκοτώνονται από κατολίσθηση λάσπης, που προκλήθηκε από τις καταρρακτώδεις βροχές.

το 1994... διαλύεται το κόμμα του Κωστή Στεφανόπουλου ΔΗΑΝΑ, μετά από απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος.

το 1994... πεθαίνει από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, σε ηλικία 69 ετών, ο μεγάλος συνθέτης Μάνος Χατζηδάκις.

το 1994... το Ισραήλ και το Βατικανό συσφίγγουν τους διπλωματικούς τους δεσμούς σφραγίζοντας μια ιστορική συμφωνία για αμοιβαία αναγνώριση και συμφιλίωση.

το 1995... δύο καταστροφικοί σεισμοί μεγέθους 6,1 και 5,4 Ρίχτερ στο Αίγιο προκαλούν το θάνατο 25 ατόμων και την κατάρρευση πολλών κτιρίων. Πρώτη φορά μετέχει αποτελεσματικά η Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών της Πυροσβεστικής, η γνωστή μας ΕΜΑΚ.

το 1996... η βόμβα, που εκρήγνυται στο εμπορικό κέντρο "Arndale" του Manchester με 200 περίπου τραυματίες δεν επηρεάζει την κίνηση του Euro '96.

το 1996... πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών η Έλα Φιτζέραλντ, η σημαντικότερη ίσως τραγουδίστρια της τζαζ , βραβευμένη με 13 Γκράμι. Έκανε το ντεμπούτο της σε ηλικία 16 ετών στο Απόλο Θίατερ, στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.

το 1997... στην Τουρκία, αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων οκτώ μουσουλμανικών χωρών υπογράφουν συμφωνία για τη δημιουργία της Ομάδας των Οκτώ Αναπτυσσόμενων Κρατών.

το 2007...έκλεισα τα 22!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :)

πηγή

Παρεξήγηση

2007-06-05T01:22:00.000+03:00

"Όταν το πρόβλημά σου είναι ότι νιώθεις να πνίγεσαι από τις απαιτήσεις των άλλων, στάσου λίγο κι αναλογίσου πόσο περήφανος και χαρούμενος πρέπει να νιώθεις, που οι άλλοι έχουν απαιτήσεις από σένα."

Ντριιιιν (τηλέφωνο)

"Έλα Νώντα, το σκοινί να'ναι συρματόσχοινο."

Θα πεις το στάρι - σταράκι

2007-05-29T01:23:00.000+03:00

Μήπως είδατε την καινούρια διαφήμιση εταιρείας αθλητικών ειδών με πρωταγωνιστή τον Ριβάλντο; Εγώ μόλις την είδα πάντως, έκανα έναν παράξενο συνειρμό...

Καλοκαιρινή διάθεση

2007-05-19T00:06:00.001+03:00

Καλησπέρα! Είχα κάτι αιώνες να γράψω, αλλά χαλάλι! Πώς είστε; Εγώ σε καλοκαιρινή διάθεση! Μη βλέπετε που άσπρισαν τα μαλλιά μου, από τα χνούδια απ'τις λεύκες είναι. Όπως και τα κόκκινα μάτια, σετάκι, ασορτί.
Δεν πτοούμαστε όμως, κάναμε και το πρώτο μας μπάνιο. Στην εξωτική Χαλκιδική φυσικά. Το γνωστό ανέκδοτο το ξέρετε, που πήγαν 2 Θεσσαλονικείς στον Παράδεισο και είπαν "Καλός κι ο Παράδεισος, αλλά σαν τη Χαλκιδική...!" Ε κάπως έτσι.
Πώς ήταν το πρώτο μπάνιο; Απρόσμενα καλό. Η θάλασσα ήταν υποφερτή κι αν το προσπαθούσες λίγο και κολυμπούσες για κάμποση ωρίτσα, δεν κρύωνες καν. Θα'θελα να πάω κι αυτό το Σαββατοκύριακο αλλά λένε θα χαλάσει ο καιρός. Βέβαια δεν είναι να έχεις και πολλή εμπιστοσύνη στην ΕΜΥ, θα δούμε.Κάνω και τόσες φιλότιμες προσπάθειες στο γυμναστήριο, να μην επιδείξω το θεϊκό κορμί; Αστειάκι.
Τώρα που είπα γυμναστήριο, μας ρωτάει τις προάλλες ο γυμναστής με πονηρό γελάκι, "Σας πιάνει η άσκηση; Όντως σας κουράζει ή προσποιείστε;" Καμμένος λίγο ο γυμναστής όπως καταλαβαίνετε, αλλά κατά τ'άλλα πολύ καλός. Στο aerobic βάζει μουσική υπόκρουση σκυλάδικα σε remix με μπιτάκι. Άλλο πράμα σου λέω. Στη διαπασών το τσιφτετέλι. Βέβαια αυτό από 'δω και πέρα θα πάψει, γιατί ξεκουφαίναμε τη γειτονιά και τώρα τα λυκειόπαιδα άρχισαν πανελληνίες.
Καλή επιτυχία να έχουν τα πουλάκια μου. Κάθε φορά που βλέπω αυτό το θέμα στις ειδήσεις ένας κόμπος μου έρχεται στο στομάχι. Φαντάσου. Αν πήγαιναν όλοι οι Έλληνες σε ψυχολόγο το standar τραύμα που θα ψυχαναλύανε οι περισσότεροι, θα πρέπει να ήταν αυτό των πανελληνίων.
Από που ξεκίνησα και που κατέληξα όμως! Τα άσχετα των ασχέτων. Δεν πειράζει, υγεία να έχουμε. Θα κλείσω λοιπόν μ'ένα κοινωνικό μήνυμα: για όσους είναι σε δίαιτα εν αναμονή των εμφανίσεων στην παραλία, ΠΡΟΣΟΧΗ, μη γίνετε έτσι!

Την είδα πρωί πρωί στην tv και σκιάχτηκα! Άσε που λένε πως ο φακός προσθέτει κιλά! Omg!

ps:Α είδα και την ταινία του Ρουβά. Όχι, που θα την άφηνα! Μετά λύπης μου, δε βλέπεται. Τα καλύτερα είναι ίσως στο making of, δηλαδή αν βρεθεί κατά λάθος στα χέρια σας το dvd, πηγαίνετε κατευθείαν στους τίτλους τέλους!

30 παρά 1

2007-05-07T23:09:00.000+03:00

...οι ερωτήσεις που καλέστηκα να απαντήσω μέσω της jojo

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Η αίσθηση ελευθερίας.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Ο διάλογος που κάνω με τον εαυτό μου, όταν χτυπάει το ξυπνητήρι και συνήθως καταλήγει σε «Σήκω, γιατί θα το μετανιώσεις!»

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Σήμερα το απόγευμα όταν με πήρε τηλέφωνο φίλη μου για να μου απολογηθεί που έφαγε σοκολάτα, τη στιγμή που συνέχεια με κατσαδιάζει για τη διατροφή μου.

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Ηρεμία

5. Το βασικό ελάττωμά σας;
Η κακή μου σχέση με το χρόνο.

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Τα λάθη των παιδιών.

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Ιστορική; Την Ιωάννα της Λωραίνης. Καμιά φορά ακούω κινητά να χτυπάνε και στον ύπνο μου!

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Αυτοί που ενδιαφέρονται έμπρακτα για την προστασία του περιβάλλοντος, γιατί ουσιαστικά μάχονται για όλο τον πλανήτη.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Το απρόοπτο ταξίδι.

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Δεν τους έχω διαβάσει όλους και δε θέλω ν’αδικήσω κανέναν!

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Να έχει αυτοπεποίθηση και χιούμορ

12. ... και στη γυναίκα?
Να είναι δυναμική κι έμπιστη

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Παπαθανασίου

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Κάτι από Χατζηγιάννη ίσως. Προτιμώ να βάζω τέρμα τη μουσική απ’το να τραγουδάω η ίδια!

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Δεν μπορώ να πω ότι με σημάδεψε κάποιο βιβλίο. Θυμάμαι όμως πως όταν ήμουν μικρή είχα ενθουσιαστεί με τη Ματίλντα. Δεν υπήρχε παιδάκι που να μην του είχα συστήσει το βιβλίο!

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;
Θυμάμαι έντονα το «Η ζωή είναι ωραία». Μ’αρέσει κι ο τίτλος ακόμη, ως άποψη.

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Vincent Van Gogh

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;
λευκό

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Τ’ότι σταδιακά καταλαβαίνω, ποια πράγματα έχουν ουσία στη ζωή

20. Το αγαπημένο σας ποτό;
Κρασάκι, κόκκινο ή λευκό, με καλή παρέα αλλά όχι της παρέας :P

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Που υπήρξα άδικη κάποιες φορές με ανθρώπους

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Τις κατσαρίδες!

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να συζητώ με τις φίλες μου

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Οι ασθένειες

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Στον εαυτό μου λέω καμιά φορά, αλλά αργά ή γρήγορα συνέρχομαι

26. Ποιο είναι το μότο σας;
Ποτέ μη μαλώνεις μ’ένα γουρούνι,( ό,τι χρώμα και να’χει αυτό). Και οι 2 θα κυλιστείτε στη λάσπη, αλλά εκείνο θα το ευχαριστηθεί!

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Στον ύπνο μου, στα γεράματα, αφού εχώ δει εγγονάκια.

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
”Μες στο μυαλό μου είσαι!” lol

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Διανύω πνευματική άνοιξη!

...και καλώ με τη σειρά μου τους Νικόλα, Γιωρίκα, Αργυρένια, Dark Maiden και Crucilla ν'απαντήσουν στις ίδιες ερωτήσεις!

Το πράσινο γουρουνάκι

2007-05-05T23:06:00.000+03:00

Μου είπαν μια ιστορία για ένα πράσινο γουρουνάκι, που μου άρεσε πολύ. Τη γνωρίζετε μήπως; Θα την πω για όσους δεν τη γνωρίζουν.

Ήταν που λέτε ένα πράσινο γουρουνάκι, που συμβίωνε με άλλα ροζ γουρουνάκια σ'ένα αγρόκτημα. Το πράσινο γουρουνάκι ήταν πολύ χαρούμενο γι'αυτήν του την χρωματική ιδιαιτερότητα, καθώς ένιωθε μοναδικό. Ο κτηνοτρόφος που τα φρόντιζε όμως, δεν ήταν και τόσο περήφανος γι'αυτό, όλο το χωριό πίστευε πως το συγκεκριμένο γουρουνάκι πρέπει να ήταν καταραμένο. Αφού είδε κι απόειδε λοιπόν ο άνθρωπος με το σούσουρο του χωριού, αποφάσισε να δώσει μια λύση στο πρόβλημα, να το βάψει ροζ! Χρησιμοποίησε μάλιστα ειδική ανεξίτηλη μπογιά γι'αυτό το λόγο, που δεν έφευγε με τίποτα! Έτσι, με την μπογιά, έγινε το πράσινο γουρουνάκι, ροζ σαν τα υπόλοιπα και δεν ξεχώριζε πλέον από αυτά. Το ίδιο βέβαια, γνώριζε από μέσα του πως ήταν πράσινο κι έκλαιγε ολημερίς από τη στεναχώρια. Έκλαιγε, έκλαιγε, έκλαιγε και οι μέρες περνούσαν. Ώσπου μια μέρα, ένα παράξενο σύννεφο ήρθε και κάθισε πάνω απ'το αγρόκτημα. Ένα πράσινο σύννεφο που προκάλεσε μια σύντομη πράσινη βροχή, ικανή να μεταχρωματίσει όλα τα γουρουνάκια σε πράσινα. Όλα, εκτός από το πράσινο γουρουνάκι μας, που ήταν βαμμένο με την ανεξίτηλη ροζ μπογιά...!

Υγ: Ποιος είπε ότι δεν υπάρχουν πράσινα γουρουνάκια;!

Second thoughts

2007-05-02T22:05:00.000+03:00

Στο προηγούμενο post έγραφα κάποιες σκέψεις μου περί περιορισμένων καλοκαιρινών διακοπών, όμως το ξανασκέφτηκα... και επανήλθα δριμύτερη! Όχι, καμία απόφαση δε θα πτοήσει το ηθικό μας! Θα κάνουμε διακοπές κανονικά! Θα αδράξουμε τη μέρα!
1 εβδομάδα θα μπορέσουμε; 1 εβδομάδα! Αρκεί άλλωστε για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας! (όλοι με επαναφορτιζόμενες λειτουργούν σ'αυτόν τον τόπο?!)
Τ'αποφάσισα λοιπόν και λέω να ταξιδέψω με το αμόρε μου μέχρι τις γειτονικές Σεϋχέλλες! Καλέ, της Ικαρίας, δεν είμαι και η Λάτση... Αλλά να, δεν ξέρω τίποτα για το νησί.
Μόνο ότι εκεί γύρω έκανε diving ο Ίκαρος, επειδή του έλιωσαν τα φτερά. Δεν έγινε καλή δουλειά στις συγκολλήσεις. (Που πας αγάπη μου με ντάλα ήλιο;)
Α, ξέρω επίσης κι ότι οι κάτοικοι έχουν κάτι από Θεσσαλονική μεριά, από πλευρά χαλαρότητας. Το self service είναι πάγιο σύστημά τους.
Μέχρι εδώ λοιπόν καλά, αλλά πώς να πάμε; πού να μείνουμε; σε ποια περιοχή; Ποιες είναι οι καλύτερες παραλίες; Τι να προσέξουμε; Αν κάποιος έχει πάει και θέλει να με διαφωτίσει θα χαρώ πολύ! :)

photo

Σκέψεις...

2007-04-27T22:45:00.000+03:00

Απολογισμός. Η σχολή μου κλείνει στις 27 Ιουλίου. Η εξεταστική μου αρχίζει στις 20 Αυγούστου και λήγει στις 10 Οκτωβρίου. Επόμενο ήταν θα μου πεις και θα σου πω έχεις δίκιο. Λέω να αγοράσω μια παιδική πισίνα για το σαλόνι, να πλατσουρίζω, να βάλω και πλαστικά παπάκια μέσα. Χα! Θα κάνουμε άπειρες συζητήσεις μαζί...κουάκ!

You, ...

2007-04-24T16:55:00.000+03:00

... the universe.

"Το χωριό μου"

2007-04-24T01:22:00.000+03:00

Φέτος το Πάσχα, όπως και τα περισσότερα της ζωής μου, το πέρασα στο αγαπημένο μου χωριό. Λέγοντας βέβαια χωριό, εννοώ το σπίτι του παππού μου και την ευρύτερη περιοχή γύρω από αυτό και όχι το χωριό, που έχουμε ίσως οι περισσότεροι, με την παροδοσιακή έννοια, συνήθως στο μυαλό μας. Όπως και να 'χει, έχει μοναδική ιδιότητα να με ηρεμεί και να με αναζωογονεί αυτός ο τόπος. Ιδού μερικές εικόνες απ'τον μικρό μου παράδεισο. :)

Καραμέλα

2007-04-16T18:39:00.000+03:00

-Μαρία, τι κρατάς στο χέρι σου;
-Μια καραμέλα.
-Αλήθεια;
-Αλήθεια.
-Για να τη δώ;
-Δε με πιστεύεις;
-Να τη δω, σου λέω!
-Καλά...θα τη δεις την καραμέλα. Θα στη χαρίσω κιόλας άμα θες. Όμως εμένα πια, θα μ'έχεις χάσει από φίλη.

Η γενιά των 700 ευρώ

2007-03-25T18:23:00.000+03:00

Ο τίτλος του post είναι το όνομα ενός blog που υπάρχει στην μπλογκόσφαιρα ήδη από τις αρχές του έτους. Πώς βρίσκετε τον τίτλο; Έξυπνο; Εμπνευσμένο; Εγώ προσβλητικό. Επιβεβαιώνει ίσως κυνικά ότι για κάποιους είμαστε απλοί αριθμοί. Δυσβάσταχο μηνιαίο χρέος ή αναλώσιμες παραγωγικές μονάδες. Ίσως βέβαια θα'πρεπε να το πάρουμε απόφαση. Αν ο παπάς στη βάφτιση μας χτυπούσε στο σβερκάκι κι ένα bar code, ίσως να βοηθούσε. Δεν το κάνει όμως. Μας παραμυθιάζουν από μικρά ότι είμαστε άνθρωποι. Όλοι ίσοι μεταξύ μας, ανεξάρτητοι, ιδεαλιστές, πλασμένοι για ν'αγαπούν και ν'αγαπάνε. Δε μας λένε ότι είμαστε πεισματάρικα σαν γαϊδούρια ή προδιαγεγραμμένου μέλλοντος σαν τα ψάρια, όπου το μεγαλύτερο τρώει το μικρό. Δε μας λένε ότι κάποιοι από μας είμαστε κότες ή νυφίτσες. Το μαθαίνουμε όμως εν καιρώ. Όπως μαθαίνουμε ότι η ύπαρξη μας μπορεί να συνοψιστεί απλά σ'ένα νούμερο. Άλλοι μικρά κι άλλοι μεγάλα νούμερα.

Happy birthday

2007-03-24T05:31:00.001+02:00

3 πορτοκάλια νέας γενιάς σου εύχονται "Χρόνια Πολλά"!!! :)

ps:Δε σου πάει η καρδιά να τα στύψεις...!

Μήκων η ροιάς, παπαρούνα

2007-03-22T11:56:00.000+02:00

ή αλλιώς ένας λόγος για μια εκδρομή στην εξοχή την άνοιξη! :)

photo

x-psilikatzoy

2007-03-20T06:53:00.000+02:00

Ξενύχτησα μέχρι να φτάσω στην τελευταία του σελίδα. Τα συναισθήματα μου σταδιακά και παράλληλα με τα κείμενα εναλλάσονταν από χαρά σε λύπη, μετά σε ενθουσιασμό, μετά πάλι σε στεναχώρια...όπως συμβαίνει συνήθως στη ζωή.
Αυτό που κυριάρχησε όμως, ανάμεσα στα συναισθήματα που μου γεννήθηκαν, ήταν ο θαυμασμός. Όχι μόνο για το συγγραφικό ταλέντο της ψιλικατζούς, μα κυρίως για τη δύναμη ψυχής της Κωνσταντίνας και του συντρόφου της. Μακάρι να παλεύουμε όλοι πάντα με το ίδιο σθένος για τα όνειρά μας! Εύχομαι πολλά χαμόγελα και καλές πωλήσεις! ;)

Ανάσταση

2007-03-16T10:33:00.000+02:00

Πώς πέρασαν οι μέρες και πάλι πλησιάζει Πάσχα, ιδέα δεν έχω. Στην εκκλησία δεν πήγα, απ’το κρέας δε νήστεψα, μόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα άλλωστε νηστεύω, όμως χαίρομαι τελικά που το Πάσχα πλησιάζει. Θέλω να πιστεύω πολύ στην Ανάσταση. Της παιδείας. Οι χριστιανοί πιστεύουν σε θαύματα εξάλλου. Κι αν έχεις πίστη, μπορείς. Πραγματικά νομίζω πως ή άρρηκτη πίστη σε κάτι μπορεί να επιφέρει αλλαγές. Συν Αθηνά και χείρα κίνει βέβαια. Εμείς εδώ και καιρό κουνάμε χέρια πόδια, αλλά η Αθηνά φαίνεται να μας έχει γραμμένους.

Κρίμα, σκόπευα να κάνω ένα υπερχαρούμενο post για το Πάσχα, που θα πάω στο καταπληκτικό χωριό μου, αλλά δε μου βγαίνει. Θα’ταν σαν μερίδα του τύπου, που ενώ γίνεται καθημερινά ο χαμός για τα θέματα της Παιδείας, εκείνη ασχολείται με το αν στραβοκατάπιε ο σκύλος της εκάστοτε καλλιτέχνιδος. Λειτουργεί και ως υπνωτικό χάπι...συνειδήσεως.

Τέλος πάντων, ελπίζω τουλάχιστον όλα αυτά που συνέβησαν να αποδώσουν καρπούς. Κι αν η κα Γιαννάκου είναι στον κόσμο της, τουλάχιστον με τις πορείες εκπαιδεύσαμε την αστυνομία. Στην τελευταία πορεία, τα Ματ ήταν υποδειγματικά λέει. Μύτη δεν άνοιξε. Βέβαια βοήθησε και το ότι τα φοιτητικά μπλοκ δεν άφησαν σε άσχετους να παρεισφρήσουν. Είχαν τη δυνατότητα, αφού δεν έφαγαν χημικά, ώστε κάποιοι από αυτούς να πανικοβληθούν και η πορεία να διαλυθεί.

Τι τ’αναλύω τώρα, μελαγχολία με πιάνει. Ακόμη και οι πιο σκληροπυρηνικοί, όχι σαν κι εμένα, μελαγχολούν, προβληματίζονται. Ακόμη κι εκείνοι αναρωτιούνται κρυφά μέσα τους αν αξίζει τον κόπο. Λογικό το βρίσκω. Οδοστρωτήρας η κρατική μηχανή. Δούρειος ίππος συμφερόντων κι εσύ μυρμήγκι που κινδυνεύει να το πατήσουν. Εκτός αν μπεις μέσα. Κάθε τόσο οι από μέσα ρίχνουν γέφυρες στους απ’έξω, μαθαίνω. Εκλογές το λένε.

Πότε έχουμε ξανά; Θέλω να βιώσω πάλι αυτή την αλλαγή ρόλων στο θέατρο του παραλόγου. Αλαζόνες να παρακαλάνε για μια ψήφο. Βουλευτές να γλείφουν κοσμάκη για μια υπουργική θέση. Η Ελλάδα να γεμίζει με διαφημιστικά φυλλάδια που έχουν τη χαμογελαστή φατσούλα τους πάνω κι όλα αυτά να καταλήγουν εκεί που ανήκουν, στα σκουπίδια, μαζί με τις υποσχέσεις τους.

Η Ανάσταση αργεί πολύ ακόμη παιδιά;

Υγ: Λεζάντα για τη φωτογραφία: Αν δε σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν κάνεις.
Εναλλακτικά: Πώς χάσαμε τ'αυγά και τα πασχάλια.

7 movies

2007-03-14T03:25:00.000+02:00

Ευχαριστώ την evelina και την jojo για την πρόσκληση :)
Συνεχίζω το παιχνίδι με 7 ταινίες που μου έκαναν εντύπωση και μου έρχονται αυτήν τη στιγμή αυθόρμητα στο μυαλό:

1. The game (ευρηματικό)
2.La vita e bella (συγκινητικό)
3.Requiem for a dream (σοκ)
4.Σπιρτόκουτο (greek σοκ)
5.Σώσε με (αληθινή,αστεία)
6.Le diner de cons (πολύ αστεία)
7.As good as it gets (Jack Nicholson-τι άλλο;)

Κάνω πάσα στους snikolas, allitnil, trilian, araxto, dark_maiden, marilina!
Καλή συνέχεια ;)

Φεγγαράκι μου θολό

2007-03-12T01:08:00.000+02:00

Απ'τον παιδικό σταθμό, μέχρι και την πρώτη τάξη του δημοτικού, δεν ξέρω τι εμμονή ήταν αυτή των δασκάλων, μας έβαζαν όλα τα παιδάκια με τη σειρά να λέμε ό,τι ποιήμα ξέραμε. Συνέβαινε και σε σας αυτό; Ναι; Τέλος πάντων. Σε μας λοιπόν, η μισή τάξη έλεγε το "φεγγαράκι μου λαμπρό" κι η άλλη μισή, "το γάλα μου το πίνω, καθόλου δεν αφήνω" (γκραν σουξέ). Όλα αυτά βέβαια πριν το καινούριο βιβλίο της Στ' δημοτικού και τις "Αποδείξεις" του Ευαγγελάτου, αντίστοιχα.

Στη σημερινή εποχή δυστυχώς, όπως καταλαβαίνετε, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει, οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί. Τόσες ανακαλύψεις και αποκαλύψεις μετά, τα δεδομένα άλλαξαν. Παν αυτά που ξέραμε. Σήμερα ο γονιός αγωνιά κι αναρωτιέται τι ποίημα θα μάθει στο παιδί του. Τι θα του διδάξει, ώστε να πηγαίνει να το λέει κι εκείνο χαρωπό και περήφανο με τη σειρά του, στη δασκάλα του, χωρίς να το κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του.

Μη στεναχωριέστε όμως φίλοι μου και μην απογοητεύεσθε. Το c'est moi έχει όπως πάντα τη λύση και ήρθε να σας βγάλει απ'τους προβληματισμούς:

Προτείνουμε λοιπόν, τα 2 προηγούμενα δημοφιλή μας ποιήματα ν' αντικατασταθούν από τα σύγχρονα, έγκυρα και ασφαλή για την κοινωνία μας:

1)Feggaraki mou lampro by Sfakianakis:

Ένα μήνα έχω τώρα να τη δω

ένα μήνα δεν μπορώ να κοιμηθώ

Μου το είπε το φεγγάρι ότι άλλον έχει πάρει

Είναι όμως ψέματα και θα τη βρω ] 2x

Φεγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να περπατώ

Να πηγαίνω στην αυλή της και να κλέβω το φιλί της ] 2x

Το φιλί της είναι σαν τη ζάχαρη

και κανένας σαν εκείνη δεν μπορεί

να φιλάει να χαϊδεύει ν’ αγαπάει να παιδεύει

και μετά να σου γελάει σαν παιδί ] 2x

kai

2)Pino kai metho by peristeris

Πίνω και μεθώ, ωχ αμάν, μέρα-νύχτα τραγουδώ, ωχ αμάν

Μέρα-νύχτα τραγουδώ

Και το ντέρτι μου, ωχ αμάν, στο μπουζούκι μου ξεχνώ

Γίνηκα μπεκρής, ωχ αμάν, μπελαλής και μερακλής, ωχ αμάν

Μπελαλής και μερακλής

Γιατί όλο λες, ωχ αμάν, κούκλα μου πως δε με θες ] 2x

Τα ματάκια σου, ωχ αμάν, και τα κορδελάκια σου, ωχ αμάν

Και τα κορδελάκια σου

Με τουμπάρανε, ωχ αμάν, πώς με κογιονάρανε ] 2x

Πώς μου τα ’φερες, ωχ αμάν, και μου την κατάφερες, ωχ αμάν

Και μου την κατάφερες

Πώς μου το ’σκασες, ωχ αμάν, μ’ ένα μάγκα το ’στριψες ] 2x

opa! pou len kai sto ellada!

Απορία

2007-03-05T21:06:00.000+02:00

Excusez-moi...έπαιζε κι ο Καρατζαφέρης στο "Βλέπω το θάνατο σου 2" ?? (final destination 2)
Και γιατί δε μου είπε κανείς τίποτα ε??? Τς, τς!!! Τέτοια εργάρα και παρά λίγο να τη χάσω!

See here

Κάμερες ασφαλείας

2007-03-04T15:45:00.000+02:00

Έχει καιρό που είδα μια εκπομπή στην τηλεόραση για τις κάμερες ασφαλείας του Λονδίνου. Μου έκανε εντύπωση πως υπάρχουν παντού και οι άνθρωποι που ζουν εκεί, φαίνεται να έχουν εξοικειωθεί με το γεγονός. Σίγουρα ο φόβος για πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα απ'τους εχθρούς της πολιτικής της Μ. Βρετανίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εντατικοποίηση της παρακολούθησης. Όταν ρωτούνται οι κάτοικοι για τις κάμερες, που βρίσκονται διάσπαρτες σε όλη την πόλη και ιδιαίτερα στο κέντρο της, απαντούν ότι δεν ενοχλούνται, αφού έτσι νιώθουν περισσότερο ασφαλείς και στο κάτω κάτω δεν έχουν τίποτα να κρύψουν! Οι στατιστικές βέβαια, δε δείχνουν ότι η εγκληματικότητα μ’ αυτό τον τρόπο έχει μειωθεί. Πιθανόν να έχει μεταφερθεί σε σημεία της πόλης όπου δεν υπάρχουν κάμερες.

Ασχέτως αποτελεσματικότητας όμως, αναλογιζόμουν τι θα γινόταν αν εφαρμοζόταν το σύστημα του Λονδίνου εδώ στην Ελλάδα, όπως παρόμοια εφαρμόζονται και άλλα ξένα συστήματα κατά καιρούς, σε διάφορους τομείς, στη χώρα μας. Φυσικά, υπάρχουν ήδη αρκετές κάμερες στους δρόμους, σε δημόσια κτίρια και πρεσβείες, αλλά τι θα γινόταν αν το φαινόμενο των καμερών εξαπλωνόταν σε όλο το μήκος και πλάτος των πόλεων; Αν π.χ. πήγαινε ο Έλληνας να πετάξει το εισιτήριο του λεωφορείου στο δρόμο, όπως συνηθίζει και μια φωνή από ψηλά τον ξεμπρόστιαζε ανάμεσα στους περαστικούς, πως αυτό το πράγμα που κάνει εκείνη τη στιγμή, «ναι, αυτός με το μπλε σακάκι» απαγορεύεται από το νόμο και θα υποστεί το ανάλογο πρόστιμο; Άραγε θα έπαιρνε το σκουπιδάκι του από κάτω, για να το πετάξει στον κάδο, όπως θα έπρεπε, ή θα αγνοούσε την προειδοποίηση, ευχόμενος στον υπεύθυνο για τον έλεγχο μέσω της συγκεκριμένης κάμερας ν’ αναπαραχθεί;

Η απάντηση μάλλον ποικίλλει, όπως ποικίλλει και ο χαρακτήρας από άνθρωπο σε άνθρωπο. Άλλοι θα ανέχονταν το φαινόμενο της παρακολούθησης κι άλλοι δε θα ένιωθαν άνετα με 2 μάτια καρφωμένα επάνω τους κάθε στιγμή. Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας. Το σίγουρο πάντως, κατά τη γνώμη μου, είναι πως ούτε τους μεν, ούτε τους δε, θα άφηνε το σύστημα big brother ανεπηρέαστους. Δε θεωρώ πως μπορεί κάποιος να είναι απολύτως χαλαρός, όταν ξέρει ότι παρατηρούν κάθε του κίνηση και όπως είπε κι ένας Άγγλος στο ρεπορτάζ της εκπομπής που παρακολούθησα: «Μη γελιόμαστε, όλοι έχουν κάτι να κρύψουν». Τα συμπεράσματα δικά σας!

Ps: Μια περίοδο που δούλευα για λίγο στην Αθήνα, περνούσα κάθε μέρα πεζή μπροστά από ένα υπουργείο με κάμερες ασφαλείας για να πάω στη δουλειά. Όταν διένυα λοιπόν εκείνη την απόσταση ανάμεσα στις 2 κάμερες του υπουργείου, ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει λίγο πιο δυνατά. Πρόσεχα να περπατάω σε ευθεία γραμμή, μην τυχόν σκοντάψω, ίσιωνα το μπλουζάκι μου ή τη φούστα μου κι άλλα τέτοια χαζά. Καιρό μετά έμαθα, πως οι συγκεκριμένες κάμερες του Υπουργείου ήταν χαλασμένες… Τζάμπα το αθώο ύφος που προσπαθούσα να περάσω! :-P

"H Ελληνίδα παιδί - θαύμα"

2007-02-28T23:52:00.000+02:00

"Ονομάζεται Προμηθέα Ολυμπία Κυρήνη Πυθία. Στα 14 χρόνια της αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Μοντάνα στις ΗΠΑ - και έπεται συνέχεια...
H Ελληνίδα παιδί - θαύμα. Τεσσάρων χρόνων ήταν χωρίς σπίτι. Στα έξι της μπήκε στο πανεπιστήμιο. Σήμερα ονειρεύεται να αποκτήσει πτυχία στη Βιοχημεία, στην επιστήμη των υπολογιστών, στη Στατιστική, στη Φυσική, στη Χημεία και τη ρομποτική νανοτεχνολογία."

...διαβάζαμε στο Βήμα το 2005.

Πρόσφατα, σε εκδήλωση της Ελληνικής Κοινότητας στο Σικάγο,με αφορμή την ημέρα των Ελληνικών Γραμμάτων, η Προμηθέα καλέστηκε για να βραβευθεί. Παρόντες στην εκδήλωση ήταν προσωπικότητες της Ομογένειας, ιερωμένοι, ο αρχιεπίσκοπος Σικάγου κλπ.

Ο λόγος για τις ευχαριστίες της όμως δεν ήταν ο αναμενόμενος...

Όλοι στην αίθουσα αρχικά πάγωσαν και στη συνέχεια με φωνές προσπάθησαν να τη σταματήσουν.
Ήταν δικές της σκέψεις, αυτά που εξέφραζε; Δικά της συμπεράσματα; Ή ήταν, όπως ειπώθηκε, "δασκαλεμένη"; Ευσταθούν αυτά που είπε ή μήπως είναι λόγια υπερβολικά, αβάσιμα και συμπεράσματα βεβιασμένα; Όπως και να'χει, η Προμηθέα σίγουρα τάραξε τα νερά και προβλημάτισε.

Το videάκι θα το βρείτε εδώ (στην αρχή έχει κάτι άσχετα)

που εγώ το βρήκα από εδώ.

I had a dream

2007-02-28T09:48:00.000+02:00

Είδα ένα όνειρο χθες...ότι η σχολή μου είχε ανοίξει. Ότι όλοι οι καθηγητές είχαν έρθει απ'την πρώτη μέρα στο μάθημα τους και είχαμε πάρει αμέσως βιβλία από το γραφείο τους κι όχι από κάποιο βιβλιοπωλείο. Τα βιβλία μάλιστα ήταν όλα στη δημοτική. Οι αίθουσες ήταν ζεστές και καθαρές. Υπήρχαν θρανία και καρέκλες για όλους. Είχαμε κιμωλίες, σφουγγάρι, ακόμη και φωτοτυπίες μας μοίρασαν! Μετά την παράδοση πηγαίναμε στα υπερσύγχρονα εργαστήρια να κάνουμε πειράματα κι αργότερα στο υπολογιστικό κέντρο, όπου συνδιαλεγόμασταν με φοιτητές ξένων πανεπιστημίων. Τέλος περνούσαμε από τη γραμματεία, που λειτουργούσε τέλεια καθημερινά, για να δούμε τα αποτελέσματα από ένα μάθημα που είχαμε εξεταστεί. Τ'αποτελέσματα είχαν βγει αμέσως! Θυμάμαι επίσης, πως ήταν και μια βοηθός στο όνειρο λέει, που δεν είχε μεταδικότητα και ήθελε να εξελιχθεί στην ιεραρχία και η αξιολόγηση των φοιτητών δεν της το επέτρεψε. Οι υπόλοιποι καθηγητές μας ήταν πολύ καλοί. Πηγαίναν συχνά σε σεμινάρια και συνέδρια κι είχαν μεγάλο ερευνητικό έργο και πολλές εργασίες στο ενεργητικό τους. Τι υπέροχα που ήταν όλα....μέχρι που μια βόμβα κατέστρεψε ολοσχερώς τα πάντα κι έδωσε τη θέση στην απόλυτη μαυρίλα! Άνοιξα έντρομη τα μάτια μου και κοίταξα γύρω μου. Το βλέμμα μου σταμάτησε σ'ένα τετράγωνο μπλε πράγμα που βούιζε. Α στο καλό σου για ξυπνητήρι! :(

Πολιτικό ημερολόγιο;

2007-02-22T03:57:00.000+02:00

Διατηρεί ο Βενιζέλος blog απ'τον Νοέμβριο ? Κι εγώ που ζω; Ενθουσιάστηκα τώρα! Μη μου πείτε ότι γίνεται και πραγματικός διάλογος, θα τρελαθώ! Άντε με το καλό κι άλλοι πολιτικοί μας, βλέπε Γιαννάκου, Αλογοσκούφη, Πάγκαλο, να συνεχίσουν στο δρόμο που χάραξε...νομίζω ότι θα εμπνεύσουν πολύ σουρεάλ (εώς και δημιουργικές!) συζητήσεις. Αρκεί να απαντούν οι ίδιοι και να μη μιλούν σαν εκπρόσωποι τύπου, με ξύλινη γλώσσα, γενικότητες και συνεχείς παραπομπές:"γι'αυτό έχω απαντήσει εκεί, για το άλλο έχω απαντήσει παρά εκεί" κλπ. Μακάρι, μακάρι...αν και πολύ αισιόδοξη με κόβω για το αν αυτό θα επιφέρει κάποιες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό.

ps: Βλέπω αυτή τη στιγμή τον Αλογοσκούφη στην tv, που προσπαθεί να καλύψει την γκάφα του με το ΑΕΠ. " Δε χρειάζεται υστερία, όπως πληρώναμε τα χρέη μας τις προηγούμενες χρονιές, έτσι και φέτος, ε θα πληρώσουμε κάτι παραπάνω."
Καμιά υστερία κύριε Αλογοσκούφη μου, μια χαρά ήρεμοι είμαστε. Έχω δε μια καλύτερη ιδέα να προτείνω...να πληρώστε εσείς τα παραπάνω!! Τι ανάγκη έχετε; Ζείτε σε μια πολύ πλούσια χώρα!!!

5 unusual things

2007-02-20T14:30:00.000+02:00

Μετά από πρόσκληση του Νικόλα, συνεχίζω:

Μ’ επηρεάζουν αρκετά τα βιβλία και οι ταινίες στον τρόπο που βλέπω τα πράγματα, τουλάχιστον πρόσκαιρα, δηλαδή την περίοδο που διαβάζω το βιβλίο ή 1-2 μέρες αφού έχω δει την ταινία.

Στο μπάνιο δεν τραγουδάω, μ'αρέσει όμως να έχω τέρμα τη μουσική!

Όταν ήμουν μωρό, όλοι έλεγαν στη μητέρα μου, όταν με έβλεπαν, ότι ήμουν ένα πανέμορφο, αξιολάτρευτο αγοράκι! Έτσι λοιπόν, φοράω σκουλαρίκια στ’ αυτιά μου από τότε που ήμουν μόλις λίγων μηνών!!!

Έχω κερδίσει αγωνιστικό ποδήλατο σε κλήρωση.

Μικρή χάθηκα στον Κίσαβο μαζί μ’άλλα 2 άτομα. Ο κυνηγός που βρήκαμε τυχαία, μας ενημέρωσε πως αν παίρναμε λάθος μονοπάτι, θα καταλήγαμε μεζεδάκια στην κοιλιά αγριογούρουνων. Μπρρρ!

Παραπέμπω το μπαλάκι στους:

vampiria
dark maiden
crazy monkey
panic room
kogi

...καλή συνέχεια! :)

Περιμένοντας στην ουρά… για λαγάνα!

2007-02-19T10:09:00.000+02:00

Ξεκινάω πρωινή πρωινή, χαρωπή και ξενυχτισμένη, για λαχταριστή λαγάνα! Έχω ανακαλύψει έναν καταπληκτικό ξυλόφουρνο στην άλλη άκρη της πόλης, οπότε ξεκινώ απ’ τις 8.00 π.μ.! Ναι, το έχω βάλει σκοπό. Φέτος θα προλάβω ν’ αγοράσω! Στο διάβα μου χαιρετάω τις καθαρίστριες του Δήμου και τα περιστέρια της πλατείας με παίρνουν ξυστά στο κεφάλι. Πλησιάζω. Ο στόχος είναι κοντά. Ταχυπαλμία. Απ’ την αγωνία ή απ’ την αυπνία είναι;

… επ; τι γίνεται εδώ; Κάτι φοβερό πρέπει να’ χει συμβεί! Τόσος κόσμος μαζεμένος! Πλησιάζω περισσότερο, υπερνικάω τον αστιγματισμό μου και….ω θεέ μου! Όλος αυτός ο κόσμος περιμένει για λαγάνα! Ώστε γι’ αυτό δεν έβρισκα ψίχουλο τις προηγούμενες χρονιές! «Καλά ρε, άλλη δουλειά δεν έχετε να κάνετε πρωί, πρωί!» λέω από μέσα μου και στήνομαι στην ουρά.

Στην ουρά του ενός οικοδομικού τετραγώνου…

Κύριος με δερμάτινο: Τι ρεζιλίκια είναι αυτά;

Ξανθιά κυρία: Λες και περιμένουμε στην ουρά με το κουπόνι!

Παππούλης: Πω πω, αυτός εκεί κοίτα πόσες παίρνει!

Γκριζομάλλα κυρία: Βουλγαρία, Βουλγαρία, τι περιμένεις!

Κύριος με δερμάτινο, παρατηρώντας παιδικό μπιλιάρδο σε διπλανή βιτρίνα με παιχνίδια: 4.500 ευρώ;;;!!!

Ξανθιά κυρία: Αχ όλα πια τα’ χουν κάνει απλησίαστα!

Πετάγομαι εγώ: 45 λέει.

Κύριος με δερμάτινο: Τι λες, αφού έχει μηδενικά. Το βλέπω, έχει μηδενικά.

Εγώ: Έχει κόμμα πριν τα μηδενικά.

Κύριος με δερμάτινο: Για να δω! (Στιφογυρίζει μέχρι να δει την τιμή του παιχνιδιού απ’όλες τις οπτικές γωνίες.) Τώρα που το λες, κάτι πρέπει να’χει πριν τα μηδενικά!

Παππούλης: Θα σβήστηκε το κόμμα απ’τον ήλιο.

2 κυρίες 5 βήματα πιο κάτω…

Στρουμπουλή κυρία: Χαλβά πήρες;

Πιο στρουμπουλή κυρία: Απ’όλα τα είδη! Με φυστίκι, με αμύγδαλο, με κακάο, με μέλι…!

(Στρουμπουλή κυρία, αποσβολωμένη.)

Ξαφνικά, γιουχαίσματα. Τι έγινε ρε παιδιά; Έχασα κάτι; Με πήρε ο ύπνος στην ουρά;

Κύριος με δερμάτινο: Ο λαός λέει, σαν είσαι παπάς, με την αράδα σου θα πας, αλλά αυτός απ’ ότι φαίνεται…

Ξανθιά κυρία: Τελευταίος ήρθε, πρώτος έφυγε!

Παππούλης: Θα έχει να ψάλλει στην εκκλησία.

Γκριζομάλλα κυρία: Τι να ψάλλει, εγώ συνταξιούχο τον κόβω!

Α, μας έκλεψε τη σειρά ο παπάς, σκέφτομαι. Α ρε παππούλη, περασμένα μεγαλεία. Παλιά θα σου φιλούσαν και το χέρι. Τώρα, ούτε ψίχουλο δε θα σου αφήναν. Θα λέγανε τα ίδια άραγε αν ήσουν ο Ζαγοράκης; Τι τα θες, άλλοι καιροί, άλλα έθιμα!

Πλησιάζοντας στον γκισέ…

Παππούλης: Πόσο έχει η λαγάνα;

Φουρνάρισσα: 2,20.

Γκριζομάλλα κυρία: Φωτιά και λάβρα!

Επόμενη πελάτισσα, εγώ. Πόσες να πάρω; 1; 2; Λέω να πάρω 2. Νομίζω φτάνουν 2. Κοιτάω πίσω μου. Καλά, η ουρά έχει φτάσει 50 μέτρα! 3 θα πάρω. Το πολύ πολύ να περισσέψει και μία. Φτάνω επιτέλους στον γκισέ.

Εγώ: 4 λαγάνες παρακαλώ!

(Το λες και κατοχικό σύνδρομο…!)

Κλειστά Πανεπιστήμια...

2007-02-14T15:43:00.000+02:00

Σ’ έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, έναν κόσμο υπερπληροφόρησης και παραπληροφόρησης, τα ελληνικά πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά. Η εικόνα των άδειων αμφιθεάτρων είναι κάτι παραπάνω από θλιβερή. Οι φοιτητές υποτιμούνται. Αξίζει τον κόπο; Ποιος θα το πει; Ποιος έχει καθίσει αλήθεια να σκεφτεί, πώς μπορεί να βελτιωθεί η παιδεία των Ελλήνων; Ποιος ενδιαφέρεται και μιλά ανιδιοτελώς; Ποιος μπορεί να διατυπώσει μια δική του, πρωτότυπη ιδέα;

Παντού ακούμε φερέφωνα κομμάτων και ηλεκτρονικών δημοσιογράφων. Αναρωτιέμαι αν είναι οι κατάλληλες πηγές αυτές, όταν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι στην τηλεόραση ενδιαφέρονται για τα νούμερα της AGB, με ό,τι αυτό συνεπάγεται κι οι περισσότεροι πολιτικοί ξεχνούν τα οράματά τους, απ’ τη στιγμή κιόλας που κάθονται στην υπουργική καρέκλα.

Δυστυχώς, οι μεταρρυθμίσεις κατ’ εμέ, περιορίζονται συνήθως στο να ικανοποιήσουν την ανάγκη ενός πλασματικού κυβερνητικού έργου, ρουσφετιών και μίζας, έχοντας, κατά το δυνατόν, παράλληλα, μικρό πολιτικό κόστος. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα, πρόσκαιρες, προβληματικές και δαπανηρές λύσεις. Ο λαός τελικά εγκλωβίζεται και φτάνει πάντα έσχατος και θύμα.

Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, ακούμε κόσμο συνεχώς να παραπονιέται, πως φορολογείται για την παιδεία, οπότε και απαιτεί τα πανεπιστήμια να είναι ανοιχτά. Ναι, σωστά, να είναι ανοιχτά. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες όμως;

Ανοιχτά πανεπιστήμια καταρχάς, σημαίνει, πως η πλειονότητα των φοιτητών θα σταματήσει τις διακοπές της και την στάση αδιαφορίας της και θα κατέβει στις συνελεύσεις να ψηφίσει κατά της κατάληψης.
Ανοιχτά πανεπιστήμια σημαίνει αποδοχή της αναθεώρησης του άρθρου 16.
Αναθεώρηση σημαίνει, πως στο Σύνταγμα, η λεξούλα «δημόσια», μπροστά απ’ το «παιδεία», θα εξαφανιστεί κι ότι θ’ ανοίξουν καταπληκτικά ιδιωτικά πανεπιστήμια ή θ’ αναγνωριστούν τα ήδη υπάρχοντα κολλέγια (π.χ. αμερικανικών, βρετανικών συμφερόντων κλπ).

Δεν κοροϊδεύω λέγοντας «καταπληκτικά». Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πιθανόν να είναι πολύ καλύτερα από τα υποχρηματοδοτούμενα δημόσια, ειδικά αν απορροφήσουν τα καλύτερα στελέχη του δημοσίου, πράγμα πολύ πιθανό, αν τα τελευταία δελεαστούν με καλύτερες αμοιβές.

Οπότε, με το φτωχό μου μυαλουδάκι, συμπεραίνω, πως ο ελληνικός λαός θα συνεχίσει να φορολογείται για την παιδεία, αλλά λόγω του υποβαθμισμένου δημόσιου τομέα, θα στέλνει τα παιδιά του, απ’ το υστέρημα του ίσως, σε ιδιωτικά σχολεία και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τότε, ίσως αναρωτηθεί ξανά, ότι τζάμπα φορολογείται για τη δημόσια παιδεία, διότι έργο εκεί δεν παράγεται κι αναγκάζεται έτσι, ν’ απευθύνεται στον ιδιωτικό τομέα. Ήδη τα ποσά που δίνονται στα φροντιστήρια και γενικότερα την παραπαιδεία, είναι γνωστό, πως είναι πολύ υψηλά.

Δε θα ‘πρεπε λοιπόν ν’ αναρωτηθούμε, πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την παρούσα κατάσταση; Πώς θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε την δημόσια εκπαίδευση εξ’ολοκλήρου, απ’ την πρώτη κιόλας βαθμίδας της; Από τη βάση της παιδείας και της μόρφωσής μας; Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι η λύση; Δε γνωρίζω. Νομίζω όμως, πως είναι σαν να επισκευάζουμε τη στέγη σ’ ένα ετοιμόρροπο οικοδόμημα.

Από την άλλη βέβαια, ακούμε πολλούς γονιούς φοιτητών στο εξωτερικό να επαίρονται για τα ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια και να περηφανεύονται για τις εκεί συνθήκες.

Οι γονείς, σ’ αυτήν τη περίπτωση, πληρώνουν δίδακτρα για τις σπουδές των παιδιών τους, επιπλέον χρήματα για τα συγγράμματα και τη διαμονή τους και οι φοιτητές παρ’όλα αυτά, αν κριθούν ανεπαρκείς, αποπέμπονται. Πειθαρχημένο και αποτελεσματικό σύστημα. Αναρωτιέμαι όμως, πόσοι από αυτούς τους γονείς θα έστελναν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, αν εκείνα επιτυγχάνανε να εισαχθούν σ’ ένα καλό ελληνικό δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, σε σχολή της επιλογής τους. Έχω την εντύπωση πως η απάντηση είναι, ελάχιστοι.

Ας επανέλθουμε λοιπόν στο αρχικό μας ερώτημα… Τα πανεπιστήμια είναι κλειστά. Αξίζει τον κόπο; Ποιος θα το πει; Ποιος έχει καθίσει αλήθεια να σκεφτεί, πώς μπορεί να βελτιωθεί η παιδεία των Ελλήνων; Ποιος ενδιαφέρεται και μιλά ανιδιοτελώς; Ποιος μπορεί να διατυπώσει μια δική του, πρωτότυπη ιδέα;

Σκέφτομαι, συνδιαλέγομαι, αμφισβητώ. Δεν κρύβω, πως οι σύμμαχοι με προβληματίζουν ίσως και περισσότερο, απ’ τους εχθρούς του φοιτητικού αγώνα…

Υγ: Ειρωνικό. 14 Φλεβάρη κι οι νέοι να φλερτάρουν πιο έντονα από ποτέ, με το ρόλο του άνεργου πτυχιούχου…

To άρωμα

2007-01-07T13:36:00.000+02:00

Καταπληκτικό βιβλίο, ξεχωριστό, όπως η οσφρητική αίσθηση του πρωταγωνιστή του. Είχα μεγάλη αγωνία να δω τα πλάσματα της φαντασίας μου, που δημιουργούσα μικρή με το μυαλό μου καθώς το διάβαζα, να παίρνουν σάρκα και οστά στη μεγάλη οθόνη κι ευτυχώς δεν απογοητεύτηκα. Η ταινία που βγήκε πρόσφατα στους κινηματογράφους είναι σχεδόν αντάξια του βιβλίου, με πολύ καλό casting, κουστούμια και υπέροχη, υποβλητική ατμόσφαιρα και μουσική. Μια μικρή γεύση μπορείτε να πάρετε εδώ, στο site της ταινίας. Μικρή παρατήρηση, ο Ζαν Μπατίστ Γκρενουίγ παρουσιάζεται λίγο πιο όμορφος απ'τον κακάσχημο της αρχικής ιστορίας!

υγ: Καλή χρονιά everybody!!! :)

Τζόκερ

2006-12-01T11:18:00.000+02:00

Αχ, γιατί να μην έχω κερδίσει το τζόκερ; Γιατί να μην έχω μεγάλες πιθανότητες να το κερδίσω; Γιατί να μην κατέχω εγώ για μια φορά το τυχερό δελτίο; Σιγά, τι είναι μια φορούλα να κερδίσω κι εγώ λίγα λεφτουδάκια ανάμεσα στην πληθώρα των κληρώσεων; Σκέφτομαι πως 1-2 εκ. ευρώ θα ήταν ό,τι πρέπει αυτή τη στιγμή. Θα κάλυπταν αρκετές ανάγκες. Έχω βέβαια κάτι προβληματισμούς για το πως θα τα διαθέσω, που θα τα επενδύσω και τι προτεραιότητες θα δώσω, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Το σημαντικότερο που με βασανίζει τώρα είναι, γιατί να μην το κερδίζω εγώ;;;!
Ρε, λες να φταίει που δεν παίζω;

Λάλησα

2006-11-07T23:52:00.000+02:00

Παντού μηνύσεις και απολύσεις,
βιασμοί, απεργείες, διεκδικήσεις
ακρίβεια, φτώχεια,
άφαντες λύσεις
πόσα θες, για να λαλήσεις;

Moυ φαίνεται θ'αρχίσω να πιστεύω ξανά στον Άη Βασίλη...

By the way, think positive!

Inside joke :P

2006-10-31T22:09:00.000+02:00

Οι συναρτήσεις κάνουν privé πάρτυ, μέχρι που μία παράγωγος τους χτυπάει την πόρτα.
Παράγωγος:"Ανοίξτε!"
Συναρτήσεις:"Δεν ανοίγουμε!"
Παράγωγος: "Ανοίξτε μη σας παραγωγήσω όλες εκεί μέσα!"
e^x: "Θα μας κλάσ**ς τα @@!"

Οδηγίες για ασφαλές blogging

2006-10-30T20:05:00.000+02:00

-Να μη συγγράφετε εφόσον έχει δύσει ο ήλιος
-Να μη συγγράφετε σε ομάδες 2,3 και παραπάνω ατόμων
-Να μην ανεβάζετε τραγούδια, στίχους ή ο,τιδήποτε γενικώς, με τραγουδιστική διάθεση στα blog σας
-Να μην θορυβείτε εφόσον συγγράφετε
-Να υμνείτε πάντα τα δημόσια πρόσωπα
-Να χαρίζετε ή να διαγράφετε τα post σας εφόσον σας ζητείται απ'τους παραπάνω
-Να κοιτάτε χαμηλά και ν'αναπνέετε ελαφρώς εφόσον συγγράφετε

Αυτά προς το παρόν, περαιτέρω οδηγίες θα σας δοθούν εν καιρώ.

ΥΓ: Ξεκίνησα να γράφω ημερολόγιο στο Γυμνάσιο, εμπνεόμενη απ'την Άννα Φρανκ. Κάποια χρόνια μετά, μετατόπισα αυτή μου τη συνήθεια, παραλλαγμένη, ψηφιοποιημένη πια, εδώ στα blogs. Μετά από χρόνια ελευθερίας κι ελευθεροτυπίας λοιπόν, συναντώ αυτό. Η ζωή μας κύκλους κάνει...

Τιμωρία

2006-10-25T17:47:00.000+03:00

Από αυτές που δε θέλουμε να τελειώσουν ποτέ ;)

Τικ

2006-10-25T00:35:00.000+03:00

Η κα Γιαννάκου στους φακέλους του Παπαχελά:
"Είμαστε ειλικρινείς και ακριβείς σ'αυτά που λέμε. Δεν έχουμε προσθέσει ούτε ένα "και" παραπάνω. Δεν υποσχόμαστε τίποτα ψεύτικο. Που την είδατε την ιδιωτικοποίηση στην παιδεία;".
Μπλα μπλα μπλα...κάπως έτσι κυλούσε ο διάλογος, μέχρι τη στιγμή που το μάτι μου καρφώθηκε στα τικ κι έχασα τη συνέχεια.
Μα γιατί τόσα τικ; και γιατί τα έχουν κυρίως οι πολιτικοί μας;
Κομπλάρουν μπροστά στην κάμερα και τα φώτα της δημοσιότητας; Τους πιάνει η αμηχανία;
Τότε γιατί το ίδιο δε συμβαίνει και με τους περισσότερους ανθρώπους της τηλεόρασης;
Μα παρατηρείστε πόσοι πολιτικοί παρουσιάζουν τικ όταν μιλούν! Είναι αρκετά μεγάλο το ποσοστό!
Λες και η γλώσσα του σώματός τους μπουκώνει απ'το ψέμα και ξεσπά έτσι, μ'αυτές τις μυικές συσπάσεις...